Ο Μαέστρος μου

Με αφορμή το ποστ του Αντίχριστου για δυο ραντεβού που κανόνισε σε δυο φίλες του...θυμήθηκα τα δικά μου!

Εμένα φυσικά δεν ήταν τυφλό ραντεβού, ούτε καν γυαλιά δεν φορούσε. :)

Δεν έμαθα τι αυτοκίνητο έχει και ούτε ενδιαφέρτηκα να μάθω.
Δεν ρώτησα πού δουλεύει και ούτε πόσα βγάζει. Ούτε αυτός εμένα. Έμαθα με τι ασχολείται επειδή μου είπε από μόνος του.
Δεν κοίταξα τι μάρκα ήταν το τζην ή το ρολόι του. Ήμουν πολύ απασχολημένη να κοιτάζω τα χαμογελαστά του μάτια.
Προσφέρθηκα να πληρώσω τον καφέ και δεν με άφησε.
Δεν έμαθα αν έχει ακίνητη περιουσία και αν σκοπεύει κάποτε να παντρευτεί στη ζωή του.
Έμαθα ποια είναι η αγαπημένη γεύση του στο παγωτό. Ανθόγαλα.
Δεν ρώτησα το επίθετο του.
Έμαθα ότι του αρέσει το κολύμπι.
Δεν ρώτησα πότε ήταν η τελευταία του σχέση, πόσο κράτησε και γιατί χώρισαν. Ούτε αυτός εμένα. Καθαρή, νέα αρχή.
Έμαθα ότι τις Κυριακές του αρέσει να ξυπνά πρωί και να κάνει κάτι μέσα στην μέρα του για να μην χάνει το φως του πρωινού της Κυριακής. Ακριβώς όπως κι εγώ.
Δεν με ρώτησε "πού μου αρέσει να βγαίνω". Ρώτησε ποιος είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας.
Δεν ρώτησα τι ευκαιρίες ανέλιξης έχει το πτυχίο του ούτε πόσα στοίχισαν οι σπουδές στην Αμερική, ούτε με πόσο βαθμό το πήρε. Έμαθα τι του έκανε εντύπωση από τους ανθρώπους που γνώρισε στην χώρα που σπούδασε.
Και έτσι απλά έγιναν όλα. Άφησα τον εαυτό μου να βυθιστεί στην ηφαιστειακή σοκολατολάβα.
Γνώρισα έναν Μαέστρο.


Υ.Γ. Φυσικά οι φίλες μου με ρώτησαν για όλα αυτά που ΔΕΝ έμαθα και δεν είχα απαντήσεις να δώσω. Με ρώτησαν "μα τι στο καλό λέγατε 4 ώρες??" και δεν απάντησα τίποτα. Στον κόσμο μου...

This is me

Ηφαιστειακή σοκολατολάβα.
Και βυθίζομαι....

Και τα λόγια είναι περιττά, μα τελείως περιττά...!!

What women want and my Sunday report (late)

Ξύπνησα σήμερα το πρωί και το πρώτο πράγμα που αντίκρυσα μόλις άνοιξα τα ματόκλαδα μου ήταν το μπαλόνι Tweety που μου αγόρασε ο φίλος μου ο Αντίχριστος την Κυριακή το απόγευμα να με καλημερίζει από το ταβάνι . Στην ανάμνηση της κυριακάτικης μας βόλτας χαμογέλασα. Μην νομίζετε ότι ήταν κάτι ρομαντικό όπως με παρέσυρε ο κύριος να νομίζω στην αρχή! χεχεχεχεχε

Το σκηνικό:

Περπατούσαμε χαλαροί τουρίστες στην Λήδρας ο δίμετρος κι η ημίμετρη και χαζομιλούσαμε. Μου λέει λοιπόν ο τρελλός: "Θέλεις να σου αγοράσω ένα μπαλόνι?". Ολόχαρη κι ολόπετη εγώ που τρελαίνομαι με τέτοιες χαριτωμενιές του λέω "Αμέεεε!". Μου αγοράζει λοιπόν τον Tweety, τον δένω στο χέρι να μη μου φύγει...οπότε τον ρωτώ εγώ "Γιατί μου διάλεξες τον Tweety καλέ μου φίλε?". Αρχίζει αυτός να χαχανίζει και στο απορημένο μου βλέμμα τι απαντά??

"Επειδή είναι πουλί με μεγάλο κεφάλι!!!"

Αυτό λοιπόν αγαπητοί μου θέλουν οι γυναίκες. Ένα πουλί με μεγάλο κεφάλι!!

(Ποτέ δεν θα ξανακοιτάξω τον Tweety με τον ίδιο τρόπο!)

 

Με το....πουλί στο χέρι αγοράσαμε παγωτό και πήγαμε να κάτσουμε στα σκαλιά του σχολείου της Φανερωμένης να το φάμε (το παγωτό, όχι το πουλί!) και να αναντάλλαξουμε τα "βάσανα" μας. Αποφασίσαμε ότι αν και θέλουμε να ερωτευτούμε σφόδρα (όχι μεταξύ μας) μάλλον πρέπει να δοκιμάσουμε και κάτι άλλο. Με ρώτησε ο Αντίχριστος τι ξέρω από το ερωτικό παρελθόν του κυρίου που με γυροφέρνει. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τίποτε. Όπως δεν ξέρει ούτε αυτός για μένα. Και για να είμαι ειλικρινής δεν θέλω ούτε να μάθω ούτε να μάθει. Για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν θα κερδίσει η περιέργια.  

Να σας πω ότι σιγοβράζω με αυτή την κατάσταση. Δεν ξέρω αν το κάνει επίτηδες, δεν ξέρω αν απλώς έτσι είναι ο χαρακτήρας του. Με αφήνει λίγο λίγο να βράζω στο ζουμί μου τις τελευταίες μέρες. Που δηλαδή αυτό τραβά ο ανώμαλος οργανισμός μου, το παίδεμα!!!

 

Αμάν!!! Μήπως με διαβάζει?????????

 

Επειδή τα παραπάνω τα έγραψα τη Δευτέρα το πρωί που σκοτωνόμουν στη δουλειά (χιχιχιχιχι)....έχω και συνέχεια, πιο όμορφη, πιο συναρπαστική και πιο.....juicy!!

Αλλά δεν θα τα γράψω με γεγονότα.

Αν με διαβάζει???

Θα το σκεφτώ...!

 

Εδώ θα βρω την λύση μου

 

 

Σας αρέσουν οι φωτογραφίες?

 

Όχι, δεν πήγα ταξίδι σε κάποιο εξωτικό μέρος με δάση και λίμνες.

Πήγα βόλτα στο πάρκο. Της Αθαλάσσας. Στη Λευκωσία.

Είδα κάτι μεγάλες ψαρούκλες που πετάγονταν έξω από το νερό να φάνε τα ψωμάκια που τους έριχναν τα παιδάκια.

Είδα μια ευτυχισμένη χελώνα να κολυμπά και να δροσίζεται.

Είδα μια οικογένεια πάπιες, μικρές και μεγάλες να παίζουν στο νερό.

Είδα πολλά γατάκια, μα πάρα πολλά. Μεγάλα και μωρά.

 

Οι κερασιές είναι από παλιότερη εκδρομή στον Πεδουλά, στα κερασοχώρια.

 

Το lilium είναι από ένα μπουκέτο συμφιλίωσης που μου άφησε ο καταραμένος πάνω στο αυτοκίνητο μου έξω από τη δουλειά μια φορά που ήταν να βγούμε το βράδυ και τελικά αποκοιμήθηκε και με έστησε.

 

Δεν θέλω να γράψω άλλα. Οι φωτογραφίες νομίζω μιλούν από μόνες τους...