....I'M A BIG BIG GIRL IN A BIG BIG WORLD....

Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011

Αριθμοί

(Εμπνευσμένο από το γενέθλιο ποστ του Ινβίκτους)


1 βδομάδα πέρσι στην Πάφο ήταν αρκετή για να διαπιστώσουμε ότι είμαστε τρελλά ερωτευμένοι

2 παιδιά θέλει να κάνουμε

3 βδομάδες του πήρε να καταφέρει να με ξανασυναντήσει μετά που με γνώρισε

4 υπέροχες μέρες περάσαμε τα Χριστούγεννα στην Πράγα

5 μήνες αφότου άρχισε η σχέση μας, αποφασίσαμε να συγκατοικήσουμε

6 Αυγούστου πέρσι ήταν μια από τις πιο υπέροχες μέρες της ζωής μου

7 νύχτες θα περάσουμε στην Κέρκυρα το καλοκαίρι

8ος είναι ο μήνας των γενεθλίων του

9 μέρες μετά την "τυχαία" συνάντηση που κανόνισε ανταλλάξαμε το πρώτο μας φιλί

10 μέρες χρειάστηκαν για να εξοπλίσουμε και να επιπλώσουμε το διαμέρισμα μας

11 μέρες χρειάστηκα για να γράψω αυτό το ποστ!!!

12 μήνες σχέσης κλείνουμε σήμερα....



Άτε και....καλό (καλύτερο) μας καλοκαίρι.

Το Σάββατο "σαλπάρουμε"!!

Υ.Γ. Το κείμενο γράφτηκε για τις 14 Ιουλίου και ήταν να αναρτηθεί τότε αλλά με τόσα που γίνονταν και γράφονταν δεν ήθελα να το ανεβάσω. Επίσης σαλπάραμε, πήγαμε και ήδη γυρίσαμε...κι έχω πολλά να σας πω και να σας γράψω...τις επόμενες μέρες. Γι αυτά που είδα κι αυτά που πέρασα.

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Η πεταλούδα

Καθαρίζω το ντουλάπι της κουζίνας μου με τα όσπρια, τους ξηρούς καρπούς και τα ρύζια. Έπρεπε να τα βγάλω όλα από το ντουλάπι και να το αφήσω ανοικτό όλο το βράδυ να αεριστεί. Αναθεματισμένη "πεταλούδα"! Πρέπει να δω πώς θα την εξολοθρεύσω. Καμιά ιδέα κανείς? Πέταξα πολλά πράγματα, ακόμα και σακούλια σφραγισμένα, που δεν έχουν ανοικτεί ακόμα. Κρίμα να πετάς πράγματα έτσι απλά.
Καθαρίζω το ντουλάπι και στάζει το μέτωπο μου από τον ιδρώτα. Είμαστε βλέπετε στον πάνω όροφο και όλη μέρα βράζουν οι τοίχοι και τα ταβάνια. Έσβησα όλες τις πρίζες που δεν τις χρειάζομαι, τα φώτα και φυσικά τον κλιματισμό. Χτες είχαμε τον κλιματισμό αναμμένο 7-8 ώρες. Σήμερα ούτε κατά διάνοια να τον ανάψουμε. Και στη δουλειά σβήσαμε κλιματισμό και φώτα. Χωρίς να μας πει κανένας, από μόνοι μας. Φανταστείτε άλλα καλοκαίρια με όλους τους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς να δουλεύουν κανονικά και είχαμε διακοπές ρεύματος. Πόσο μάλλον σήμερα με το μισό ρεύμα. Ξέρω δεν είναι και τίποτα σπουδαίο αλλά κάτι είναι.
Καθαρίζω το ντουλάπι και ακούω ειδήσεις. Πάω κι έρχομαι στο σαλόνι και βλέπω τις εικόνες που όλη μέρα "άκουγα" από το ραδιόφωνο. Ανακατεύεται ο ιδρώτας με δάκρυα και το στομάχι μου μαζί. Και εξακολουθούν να πετάγονται "πεταλούδες" από το ντουλάπι.

Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

A journey through fairyland

Εν το πιστεύκω!! Μα εν το πιστεύκω!! Μετά που χρόνια αναζήτησης κατά καιρούς στο ίντερνετ τελικά ήβρα την!! Τούτην την ταινία που σας βάλλω λινκ, τζιαι είμαι τόσον ενθουσιασμένη που εν μπορώ να μεν γράψω στην κυπριακή, εφάμεν τους τόπους να την έβρουμε εγώ τζιαι ο αδερφός μου. Εν μια παιδική ταινία που την εθωρούσαμε σε βιντεοκασέττα αρκές του 90 υποθέτω τζιαι ήταν η αγαπημένη μας. Εγυρεύκαμεν την πολλά χρόνια αλλά ούτε τίτλο εξέραμε ούτε κανένα άλλο στοιχείο. Το μόνο που εθυμούμουν ήταν ότι είσιε πολλή κλασσική μουσική τζιαι τζιαμέ εβασίζετουν η υπόθεση. Μετά εθυμήθηκα ότι είσιε κάτι να κάμει με ένα αγόρι σε ένα θερμοκήπιο. Τι στο καλό έπαιζε το αγόρι? Βιολί? Φλάουτο? Τελικά ήταν όμποε! Που αναζήτηση σε αναζήτηση, από σελίδα σε σελίδα ανακάλυψα τζιαι άλλους που την εγυρεύκαν....ανά το παγκόσμιο. Ε, από λινκ σε λινκ ήβρα την!! Δκιαβάζοντας τα σχόλια στο youtube είδα ότι έσιει τζιαι άλλους που την εγυρεύκαν.
Βάλλω σας το λινκ στα ιαπωνέζικα, εν το πρώτο μέρος. Εν ήβρα με υπότιτλους. Εν έσιει τζιαι πολλή σημασία τι λαλούν, εν η μουσική, οι εικόνες που μιλούν που μόνες τους.
Νιώθω τζιαι λλίο χαζή αλλά εν ξέρω γιατί, εν σαν να τζιαι εν πολλά σημαντική τούτη η ταινία για μένα, φανταστείτε ότι έσιει τόσα χρόνια τζιαι άκουα τες μουσικές μες τα αφτιά μου τζιαι εθώρουν τες εικόνες που θα δείτε αν ανοίξετε το λινκ. Αν είχα μουσικές γνώσεις θα έξερα ποιους εν η κλασσική μουσική που ντύνει την ταινία.
Σοβαρά, αν την έβρω με υπότιτλους θα την γοράσω. Αν μπορεί κανένας να με βοηθήσει, θα τον ευχαριστώ!!

http://www.youtube.com/watch?v=ltUgIZ2G_ug&feature=related

Δείτε λλίο τζιαι πείτε μου αν σας θυμίζει τζιαι εσάς κάτι!

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Highlights

Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε σε μνημόσυνο. Δεν έφτανε η λειτουργία, έπρεπε να ακούσουμε και κήρυγμα όχι από τον παπά, από τον άλλον, πώς τον λένε? Ανάμεσα σε άλλα, είπε, απευθυνόμενος στους γονείς, ότι η σημερινή νεολαία κυλιέται στην αμαρτία, εννοώντας το σεξ εκτός γάμου. Στο σημείο αυτό, έσκυψε ο αδερφός μου στο αφτί μου και μου είπε "για σένα λέει!" και σχεδόν να μην μπορέσουμε να συγκρατηθούμε από τα γέλια. Μετά είπε ότι κυλιόμαστε στην αμαρτία επειδή ξενυχτάμε στα κέντρα διασκέδασης. Σε αυτή τη φάση, ανταπέδωσα εγώ στον αδερφό μου διότι ως γνωστό, εγώ δεν σώνω για να ξενυκτώ πλέον! Είπε ο Χριστός ότι είναι αμαρτία η διασκέδαση? Ο Χριστός δεν έκανε το νερό κρασί σε ένα γάμο? Ή μόνο σε γάμους επιτρέπεται το ποτό κι η διασκέδαση? Ή μήπως τότε το κρασί δεν τους μεθούσε? Από πού κι ως πού είναι αμαρτία να ξενυχτάς και να διασκεδάζεις? Είπε ο Χριστός ότι πρέπει να κοιμόμαστε νωρίς? Κύριε ελέησον!!!

Τις προάλλες τσακώθηκα με τον άντρα μου. Τώρα θα μου πείτε σιγά, όλα τα ζευγάρια τσακώνονται. Εννοείται, τσακωθήκαμε ξανά αλλά προχτές ήταν πιο γερός καβγάς. Και όχι τόσο η αιτία ή η αφορμή αλλά ο τρόπος αντίδρασης του. Είχε λίγο δίκαιο και το έχασε όλο όταν έκαμνε όπως τον πελλό που τα νεύρα. Το θέμα είναι ότι ενώ εγώ είμαι αυτή που αρπάζει φωτιά πολύ εύκολα και δεν συγκρατιέται και αυτός υποτίθεται ο ήρεμος....οι ρόλοι αντιστράφηκαν με εμένα να προσπαθώ να τον ηρεμήσω κι αυτόν να....κάμνει όπως τον πελλό. Όταν είδε ότι έχασε το παιχνίδι, ήρθε να μου ζητήσει συγγνώμη αλλά ήταν πλέον πολύ αργά για μένα αφού πυροδότησε τον θυμό μου. Όμως συγκρατήθηκα. Αποφάσισα ότι πρέπει να τραβήξω μια γραμμή για να καταλάβει πού είναι το όριο μου. Πολύ ήρεμα του είπα ότι δεν ανέχομαι να κάμνει όπως τον πελλό και ότι όσο δίκαιο και να είχε έπεσε στην παγίδα της έκρηξης που πάντα με κατηγορεί ότι πέφτω εγώ και χάνω το δίκαιο μου. Κατάλαβε ότι πέρασε το όριο μου και ενώ τον έχω μαθημένο να μην του χαλώ χατήρι, δεν είμαι δεδομένη. Ίσως να ήμουν λίγο σκληρή αλλά ήθελα να εννοεί την συγγνώμη του κι όχι να το πει για να σιωπήσω. Με ρώτησε αν άλλαξε η εικόνα που είχα γι αυτόν και του είπα ότι μια στιγμή δεν είναι αρκετή για να αλλάξει ολόκληρη η καλή εικόνα που έχω. Με ρώτησε αν με κάνει ευτυχισμένη και του είπα ναι. Κατάλαβα ότι κατάλαβε. Και μέσα από αυτόν τον καβγά, αναγνώρισα την αξία του να παραμένεις ψύχραιμος (για πρώτη φορά στη ζωή μου).

Θέλω να του κάνω ένα δώρο για την επέτειο μας την ερχόμενη βδομάδα. Με τη βοήθεια μιας φίλης που κατέχει, έχω στα χέρια μου ένα κολάζ (πώς το λένε στα ελληνικά?) διαφόρων φωτογραφίων μας όλης της χρονιάς που μας πέρασε. Δυστυχώς, πήγα σήμερα και ρώτησα έναν φωτογράφο και του έδειξα τις αυθεντικές φωτογραφίες μια μια και μου είπε ότι επειδή είχαν πολύ χαμηλό resolution από την αρχή (κάποιες είναι από κινητό, άλλες από μη επαγγελματικές κάμερες) δεν μπορούν να μεγαλώσουν πολύ και να γίνουν πχ σε μέγεθος Α3 ή μεγαλύτερο. Άρα πάει αυτή η ιδέα....! :(

Καμιά ιδέα κανείς? Και μην μου πείτε να πάμε μαζί για μασσάζ ή σπα (τα βαριέμαι) ούτε και για ξενοδοχείο δίοτι φεύγουμε διακοπές δυο μέρες μετά από την επέτειο.

Κατά τ άλλα, θα πνίγομαι στη δουλειά μέχρι και την τελευταία μέρα πριν τις διακοπές!!!