Χτες το απόγευμα δώσαμε ραντεβού με τη Neerie σε μια καφετέρια για την παράδοση του δώρου που κέρδισα τον διαγωνισμό της πρότασης γάμου. 
Θέωρησα πολύ γλυκό εκ μέρους της να μου πάρει αυτά τα δωράκια, έστω και συμβολικά όπως το είπε η ίδια και την ευχαριστώ!! Τα έδειξα στον άντρα μου και του άρεσαν και όταν με ρώτησε πού τα βρήκα, εεε...του τα μάσησα λίγο (τι να κάνω η γυναίκα μπλογκερ?).
Η πρώτη συνάντηση με έναν μπλόγκερ, έστω και του ιδίου φύλου, πάντα είναι για μένα σαν τυφλό ραντεβού. Έφτασα πρώτη κι έκατσα σε έναν καναπέ διαπιστώνοντας ότι υπήρχαν άλλες 4 κοπέλες που κάθονταν μόνες τους! Τι στο καλό, όλες ήρθαν μόνες τους εδώ? Περιμένοντας την Neerie που έπηξε στην κίνηση, κοίταζα τις διάφορες κοπέλες που περπατούσαν μόνες τους στο πεζοδρόμιο, προσπαθώντας να μαντέψω ποια είναι η Neerie. Πέρασαν διάφορες. Είδα μια, τελικά ήταν ρωσίδα (ανατολικοευρωπαία τελοσπάντων), σκέφτηκα μήπως μου έστειλε την Ιβάνα. Είδα μια άλλη, κρατούσε πολλές τσάντες με ψώνια σκέφτηκα μήπως είναι αυτή η Neerie αλλά το απέρριψα. Είδα και μια άλλη που δεν φαινόταν η φάτσα της αλλά τελικά ήταν κινέζα οπότε κι αυτήν την απέρριψα. Για κάποιο περίεργο λόγο περίμενα την Neerie να εμφανιστεί με δυο κοτσίδες..! Τελικά έφτασε η Neerie. (κοτσίδες-free). Αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε σαν να γνωριζόμαστε, σαν δυο φίλες. Είμαστε φίλες νομίζω. Και μιλώντας και για τις δυο μας, νομίζω ήμαστε σχετικά άνετες μεταξύ μας.
Και μου έδωσε τα δώρα. Ήταν πολύ όμορφη στιγμή, είναι το πρώτο δώρο που πήρα από φίλη μου για την πρόταση γάμου!
Κάτσαμε για καφέ όσο μας το έπετρεπε το πρόγραμμα μας, τα γυμναστήρια κτλ υποχρεώσεις. Καταλήξαμε να μιλούμε για ένα δικό μου πρόβλημα με τις single φίλες μου που με "εγκατέλειψαν". Μου είπε κάποια πράγματα που νομίζω με βοήθησαν να καταλάβω κάποια θέματα. Βέβαια αυτό το θέμα από μόνο του χρήζει μεγάαααλου ποστ! Το οποίο όπως μου φαίνεται θα γραφτεί σύντομα διότι θέλω πολύ την γνώμη όλων σας.
Έχω κι άλλα θέματα να γράψω, διάφορα. Αλλά δεν θέλω σε αυτό το ποστ. Τώρα θέλω μόνο να γράψω για το όμορφο απόγευμα που είχα με μια συμπλόγκερ...
Neerie μου, χάρηκα πολύ που σε γνώρισα και από κοντά και σε ευχαριστώ πολύ για τα δώρα!! Και εννοείται όλους όσους με ψηφίσετε! (ακούγομαι σαν τάλεντ σόου!)
Α, μετά που ήρθα σπίτι....διαπίστωσα ότι ξεχάσαμε να πούμε...τα ονόματά μας!!!!!!
Και για του λόγου το αληθές...Σας βάζω τις φωτογραφίες των δώρων. Να σας τις εξηγήσω...Οι καρδιές είναι πατάκια για τα ποτήρια (ήδη χρησιμοποιήθηκαν), οι φιγούρες αγόρι κορίτσι είναι μαγνήτες (είναι ήδη στο ψυγείο), τα αγκαλιασμένα ανθρωπάκια είναι αλατοπίπερο (ήδη τακτοποιήθηκαν) και τέλος το τεράστιο δακτυλίδι....είναι ένα τεράστιο δακτυλίδι!!
Υ.Γ. Τα τραπεζώματα του Σαββάτου δεν είχαν κάτι ιδιαίτερο ή απρόοπτο, όλα πήγαν καλά. Μου άρεσε το τραγούδι που μας αφιέρωσε η μάμα μου που λέει "Σάλα σάλα μες τη σάλα τα μιλήσαμε, να σε πάρω να με πάρεις συμφωνήσαμε" από την Τσαλιγοπούλου.
