Εκαταφέραμεν τα!

Γράφω σας στα κλεφτά.
Εκαταφέραμεν τα και εμετακομίσαμε επιτέλους. Σήμερα. Τωρά. Πρώτη μας νύχτα δαμέ. Σε τούτο το νέο διαμέρισμα που επιπλώσαμε, που εξοπλίσαμε μόνοι μας. Ενώνοντας τα γούστα μας και κάμνοντας διάφορους συμβιβασμούς. Εκαταφέραμεν τα. Μα είμαστε δυο πτώματα. Δύσκολο πολλά να μεταφέρεις ρούχα και προσωπικά αντικείμενα σε μια μέρα.
Τωρά γράφω σας στα κλεφτά. Απλώσαμε κι οι δυο στους καναπέδες και περιμένουμε το φαΐ μας. Ούτε ώρα είχαμε μα ούτε και τις πρώτες ύλες για να μαγειρέψουμε σήμερα. Αύριο τα ψώνια μας. Άτε, άλλο κουβάλημα, άλλο συγύρισμα. Ούφου πιον.
Θώρω τον που πέφτει δαμέ δίπλα μου, πάνω στους καινούριους μας κανάπεδες και σκέφτουμαι. Τι γίνεται τωρά, τούτο εν το σπίτι μου, το σπίτι μας? Εν το νιώθω ακόμα, νιώθω σαν να είμαι φιλοξενούμενη. Να μεν λερώσω, να μεν σπάσω, να μεν περπατήσω ξυπόλητη χαμέ.
Θώρω τον που πέφτει δαμέ μπροστά μου και σκέφτομαι ότι θέλω να...
Αστειεύκουμαι. Είμαι τόσο πτώμα που το μόνο που μπορώ να σκεφτώ εν το κρεβάτι μας.
Θωρώ τον και σκέφτομαι ότι αύριο κλείνουμε έξι μήνες.
Τζιαι δείτε μας.
Νέφκει μου να πάω να πέσω μαζί του στον ίδιο καναπέ.
Πάω.

Ρεκόρ

Πείτε μου ποιοι άλλοι κατάφεραν να εξοπλίσουν ολόκληρο σπίτι μέσα σε 10 μέρες. Με 4000 ευρώ.
Και εννοώ τα πάντα! Εκτός κύριες ηλεκτρικές συσκευές που τις είχαμε ήδη. Μας έδωσαν βέβαια και οι δικοί μας πολλά πράγματα ειδικά για την κουζίνα μας. Μα έπρεπε φυσικά να πλυθούν, να κουβαληθούν και να τακτοποιηθούν.

Σε 10 μέρες λοιπόν...
Βρήκαμε καναπέδες. Ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι. Δεν συμφωνούσαμε, δεν μας άρεσαν, είχαν τρελλές τιμές. Κάναμε μεγάλη έρευνα αγοράς. Είδαμε καναπέδες των 300 ευρώ και καναπέδες των 3000. Τους θέλαμε και ετοιμοπαράδοτους. Ήταν δύσκολο. Καταλήξαμε τελικά στο ΙΚΕΑ και πήραμε καναπέδες αρκετά ακριβούς σε σύγκριση με τους υπόλοιπους που είδαμε εκεί, μα ήταν μια μέση τιμή για τα υπόλοιπα καταστήματα. Τους ερωτεύτηκα γιατί είναι υπέροχοι.
Τραπεζάκι βρήκαμε από το At Home. Είναι υπέροχο, γυαλί και συρτάρι μαζί.
Κρεβάτι, κομοδίνα και αυτά από το ΙΚΕΑ. Ευτυχώς έχω έναν άντρα που πιάνουν καλά τα χέρια του.
Γενικά το ΙΚΕΑ μας βόλεψε πάρα πολύ και στα μικροέπιπλα. Μέχρι και τραπεζάκι για το λάπτοπ μου βρήκαμε όπως το ήθελα και φωτιστικά δαπέδου και οροφής και αμπαζούρ.
Πήγα και στο La Maison που πολλοί από εσάς μου προτείνατε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, με βόλεψε αφάνταστα!! Βρήκα και πιάτα και ποτήρια και ένα σωρό για την κουζίνα μου. Μέχρι και υπέροχα μαξιλάρια για τους καναπέδες μας.
Πήραμε και χαλί. Κόκκινο από τον Κόκκινο. :)
Για quilt, quilt covers, μαξιλάρια πήγαμε στο Marks and Spencer και Victoria's House. Βρήκαμε υπέροχα πράγματα και φτιάξαμε το πιο καταπληκτικό υπνοδωμάτιο κόκκινο με λίγο μαύρο. Σε προκαλεί να ξαπλώσεις το κρεβάτι μας.

Αγοράσαμε τα πάντα. Όλα επιλεγμένα με προσοχή και σε τίποτα δεν είπαμε "οκ είναι καλούτσικο, ας το πάρουμε". Μόνο αυτά που μας ενθουσίαζαν.

Κουράστηκα πάρα πολύ. 10 μέρες να βλέπουμε καταστήματα σε όλη τη Λευκωσία, να διαλέγουμε, να μετρούμε τον χώρο, να κουβαλούμε, να καθαρίζουμε, να τακτοποιούμε, να μην προλαβαίνουμε να φάμε, να οργανώνουμε τη μέρα μέχρι το δευτερόλεπτο. Μα είμαστε κατενθουσιασμένοι.
Μετά από μια Κυριακή που πέρασα να συγυρίζω, να καθαρίζω και να στήνω έπιπλα...
Η αποθέωση ήρθε όταν ξαπλώσαμε παρέα στον ίδιο καναπέ πίνοντας το τζίντζερ τσάι μου, τρώγοντας home made cookies με τα φώτα σβηστά και αναμένο μόνο ένα φωτιστικό αμπαζούρ και είδαμε την λάμψη ο ένας στα μάτια του άλλου. Άξιζε το τρέξιμο και τον κόπο και την κούραση.
Το κουκλίστικο σπιτάκι μας. Που φτιάξαμε μαζί.

Την άλλη βδομάδα μετακόμιζουμε τα ρούχα μας και τα προσωπικά μας αντικείμενα. Μπαίνει και η τηλεόραση και τέλος!!

Μοναδικό μου παράπονο...Ενώ πολλοί δικοί μας ενδιαφέρθηκαν πολύ, ήρθαν να δουν το σπίτι μας, πρόσφεραν τη βοήθειά τους και γενικώς ήταν εκεί....οι δυο πιο κοντινοί μας άνθρωποι (η δική μου και η δική του) δεν ήρθαν. Ούτε ρώτησαν αν χρειαζόμαστε βοήθεια σε τίποτα.

Αλλά δεν θέλω να έχω αυτό σαν τελευταία μου σκέψη.
Είμαι χαρούμενη που (σχεδόν) τελειώσαμε.
Ανυπομονώ για την συνέχεια...

Η μαγική πόλη

Καλή χρονιά σε όλους σας! Μακάρι αυτή να είναι η καλύτερη χρονιά για όλους μας γεμάτη χαρές, λίγες λύπες και κυρίως υγεία.

Από ότι βλέπω, όλοι είσαστε απασχολημένοι και δεν έχω και πολλά να διαβάσω. Ευτυχώς δηλαδή γιατί με όλα όσα τρέχω να κάνω τις τελευταίες μέρες (να εξοπλίσω ένα ολόκληρο διαμέρισμα, να καθαρίσω, να μετακομίσω, να τρέξω από τραπέζι σε τραπέζι, να δω φίλους που είχα να δω καιρό κτλ κτλ), δεν προλαβαίνω καν να ανάψω τον υπολογιστή.

Θέλω να σας πω πώς πέρασα στην Πράγα.
Σκέφτομαι να μην σας γράψω πολλά πράγματα και να αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν από μόνες τους.

Κρίμα μόνο που δεν μπορώ να βάλω και φωτογραφίες με τον έρωτα, έχουμε μερικές καταπληκτικές.
Θα σας πω μόνο ότι πέρασα Υ-ΠΕ-ΡΟ-ΧΑ και συστήνω την πόλη αυτή ανεπιφύλακτα!!!
Κι επειδή λίγο χιούμορ δεν βλάφτει...

10 διαπιστώσεις μιας Κύπριας:

1. Εγώ δεν μπορώ να ισορροπήσω με τακούνια μέσα στο σπίτι μου, γιατί νόμιζα ότι θα μπορούσα να περπατήσω στο χιόνι που όταν παγώσει γίνεται σαν πίστα ice skating?? Σοβαρά, εκτός του ότι έκανα πέντε μίλια δέκα ώρες για να πάμε από εδώ μέχρι εκεί, αν δεν με άρπαζε 3-4 φορές η αγάπη μου θα έκανα θεαματικές  πτώσεις φιγούρες. Άρα τακούνια και λεπτεπίλεπτα παππουτσάκια....απαγορευμένα!

2. Όταν είσαι σε τέτοιο περιβάλλον στους -10 (τη μέρα) δεν σε νοιάζει πλέον αν οι καφέ σου μπότες δεν ταιριάζουν με τα υπόλοιπα σου ρούχα!!

3. Στο κρύο πεινάς συνέχεια. Μα συνέχεια. Τρώγαμε τεράστιο πρόγευμα, μεσημεριανό, βραδυνό και διάφορα ενδιάμεσα. Φάγαμε υπέροχες ψαρόσουπες.

4. Όσοι πάτε Πράγα, ειδικά Χριστούγεννα, μην παραλείψετε να φάτε λουκάνικα από τις υπαίθριες αγορές. Μην μετρήσετε την χοληστερόλη σας. Τέλεια λουκάνικα, στο στυλ των δικών μας των χωριάτικων (όχι αυτά τα βιομηχανοποιημένα) αλλά πιο πικάντικα. Στο δίνουν σε χάρτινο δισκάκι με μια φέτα μαύρο ψωμί και μουστάρδα. Μμμμμμ!!!

5. Όσο καλά και να ντυθείς, το κρύο μπορεί να τρυπώσει. Πάγωναν μέχρι και οι κόρες των ματιών μας. Όμως προσοχή. Όσο κρύο είναι έξω άλλη τόση ζέστη είναι μέσα. Γι αυτό καλύτερα με ρούχα που βγαίνουν από πάνω παρά εσωτερικές μπλούζες και θερμαντικές. Υπολογίστε επίσης την ώρα που χρειάζεται να ντυθείτε. 10 λεπτά για όλες τις στρώσεις ρούχων (παλτό,γάντια,σκούφο,κασκόλ) και άλλα τόσα για να τα βγάλεις. Καλύτερα τα παπούτσια να είναι ένα νούμερο μεγαλύτερα για να χωρούν οι χοντρές κάλτσες και οι ενισχύσεις.

6. Οι πωλητές, τα γκαρσόνια και οι υπαλλήλοι στο ξενοδοχείο ήταν εξαιρετικά ευγενικοί και χαμογελαστοί. Σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο. Μας έκανε εντύπωση.

7. Αγοράστε οπωσδήποτε ρώσικο καπέλο, ερωτεύτηκα το δικό μου και το φορούσα συνέχεια. Βέβαια δεν θα το φορέσω ποτέ κάπου αλλού. Η αγάπη μου έλεγε ότι αν μείνω με το καπέλο στο αεροδρόμιο θα μας σταματήσουν στο τελωνείο και θα μου ζητούν βίζα. ΄

8. Το δέρμα μου, το σκατοδέρμα μου που είναι πάντα λιπαρό, στην Πράγα ήταν μονίμως απαλό, λαμπερό, τσιτωμένο και χωρίς λιπαρότητα. Και τα μαλλιά μου επίσης. Ούτε λιπαρότητα, ούτε υγρασία τα έπιανε. Αντιθέτως μόλις άνοιξε η πόρτα του αεροπλάνου στη Λάρνακα χάλασαν. Το κρύο μου πάει και μου κάνει!!!

9. Ούτε κατά διάνοια να κρυολογήσουμε. Ούτε η μύτη μου έκλεινε όπως κλείνει συνήθως. Αντιθέτως, εδώ και 5 μέρες που είμαι στην Κύπρο νιώθω ήδη μπουκωμένη. Επαναλαμβάνω, εκείνος ο καιρός μου πάει!!!

10. Όσοι θα πάτε, δείτε τα όλα! Τα παλάτια, τις πλατείες, το torture museum, το sex museum, περπατήστε στη γέφυρα του Καρόλου. Δεν χρειάζονται ούτε μετρό, ούτε λεωφορεία. Η Όπερα είναι το πιο υπέροχο κτίριο που είδα ποτέ. Και το μπαλέτο (Η λίμνη των Κύκνων) αν και κράτησε 2.5 ώρες με ενθουσίασε. Πραγματικές μπαλαρίνες, αέρινες και υπέροχες.

Ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου. Ήταν μαγικά, παραμυθένια και γεμάτα έρωτα. Εύχομαι να περάσατε κι εσείς το ίδιο όμορφα. 

Υ.Γ.1 Και τώρα πίσω στη γη. Ένας αγαπημένος φίλος μου είπε πως όταν ένας άντρας και μια γυναίκα αποφασίζουν να εξοπλίσουν ένα σπίτι, δυο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν. Ή διαλέγει η γυναίκα τα πάντα και ο άντρας δεν ανακατεύεται, ή μαλλώνουν διαλέγοντας τα μαζί. Μαντέψτε τι κάνουμε εμείς!!
(βαθιές ανάσες, τεχνικές χαλάρωσης, σταυροπόδι στο πάτωμα κάνοντας οοομμμμ)

Υ.Γ.2 Χτες το βράδυ, μετά τα φαγητά και τις διασκεδάσεις, πήγαμε στο διαμέρισμα μας για να κοιμηθούμε για πρώτη φορά εκεί. Ένα άδειο διαμέρισμα, μη κατοικήσιμο ακόμα με το μόνο έπιπλο που χρειαζόμασταν. Το κρεβάτι μας.

Υ.Γ.3 Πρώτη φορά στη ζωή μου που αλλάζει χρονιά και δεν με πιάνει μελαγχολία, δεν γεμίζουν δάκρυα τα μάτια μου και δεν λέω το σλόγκαν..."κάθε πέρσι και καλύτερα". Πρώτη φορά που ένιωσα ευτυχισμένη αυτή την εποχή.

Και τώρα οι φωτογραφίες!!

Η χαρά της αγοράς επίπλων

Γεια και χαρά σας!!
Χρόνια πολλά σε όλους!!
Πέρασα...υπέροχα. Η Πράγα είναι μια πόλη σαν παραμύθι, οι φωτογραφίες μας είναι σαν card-postal!! Αυτά όμως θα σας τα γράψω άλλη στιγμή που θα έχω περισσότερη ώρα. Ίσως αύριο, μεθαύριο που θα είμαι στη δουλειά και θα πλήττω...Τώρα θέλω τη βοήθεια σας, ειδικά όσοι θα περάσετε παρόμοια με τη δική μου διαδικασία...της μετακόμισης και του εξοπλισμού ενός νέου σπιτιού.
Είναι διαμέρισμα και θα μας φιλοξενήσει για μερικά....χρόνια. Δεν θα είναι η μόνιμη μας κατοικία αφού και οι δυο θέλουμε να κτίσουμε σπίτι. Μα για προσωρινά θέλουμε να μείνουμε κάπου μαζί και μόνοι μας.
Γι αυτό τώρα, θέλω όσοι ξέρετε να μου πείτε για καταστήματα με έπιπλα και πράγματα σπιτιού στη Λευκωσία. Θέλουμε έπιπλα όχι πολύ ακριβά γιατί είπαμε, δεν θα είναι η κατοικία μας για πάντα. Οπότε δεν θέλουμε (ούτε και μπορούμε τώρα) να επενδύσουμε πολλά λεφτά για κάτι που δεν ξέρουμε αν θα ταιριάζει στο "σπίτι μας" μελλοντικά.
Μας αρέσει η μοντέρνα γραμμή αλλά θέλουμε καναπέδες άνετους, να μπορείς να ξαπλώνεις αλλά και να κάθεσαι κανονικά χωρίς να χρειάζεσαι 3 μαξιλάρια πίσω στην πλάτη σου για να ακουμπήσεις πίσω.

Άντε, γράψτε μου όσοι έχετε γνώσεις γι αυτά, όσοι φτιάξατε σπίτι πρόσφατα γιατί είμαστε και οι δυο άσχετοι και ούτε καν πού έχει καταστήματα με έπιπλα δεν ξέρουμε!! Επίσης, αν δεν κάνω λάθος, θα έχει εκπτώσεις στα έπιπλα αρχές Γενάρη??

Υ.Γ. Όχι, δεν μου έκανε πρόταση γάμου!! Απλώς αποφασίσαμε να συγκατοικήσουμε, να επιβεβαιώσουμε ότι όλα πάνε όσο καλά πήγαιναν μέχρι τώρα....για να δούμε πώς θα προχωρήσουμε...
Και ναι, είναι τεράστιο βήμα και για τους δυο. Και πιθανόν να χρειαστώ ξανά τις γνώσεις σας για την συγκατοίκηση με έναν άντρα αλλά προς το παρόν συντρέχουν τα πρακτικά....να αγοράσουμε κρεβάτι, καναπέ, πιάτα!!

"Σου αφιερώνω το φεγγάρι"

Σου αφιερώνω το αποψινό φεγγάρι. Έτσι μου είπε.

Ένα τεράστιο, πορτοκαλί φεγγάρι απόψε έγινε δικό μου.

Επειδή δεν θέλω να έρθουν τα Χριστούγεννα και να έχω τελευταίο μου κείμενο το προηγούμενο...
Ευχηθείτε μου καλά να περάσω εκεί που θα πάω...
Μακάρι αυτή η παραμυθένια πόλη, όπως την λένε όλοι, να ρίξει την χιονισμένη της χρυσόσκονη πάνω μας.
Καλό μας ταξίδι!

Κι εσείς, φίλοι μου, καλά Χριστούγεννα, να περάσετε όμορφα με τους αγαπημένους σας.
Χρόνια πολλά σε όλους...ειδικά σε αυτούς που γιορτάζουν το όνομα τους.

Υ.Γ. Ευτυχία δεν είναι να τραγουδάς μόνη σου από χαρά. Ευτυχία είναι να ακούς τον άνθρωπο σου να τραγουδά μόνος του, στα κρυφά από χαρά και να ξέρεις ότι εσύ τον έκανες ευτυχισμένο.

Κωλόθεα

Κωλό-Θεα

(trash post following)

Λοιπόν, θα γράψω ένα ποστ του κώλου!

(Πιάνει με ο blogger για την λέξη?)
Όλοι ξέρετε, κι αν δεν ξέρετε μάθετε, ότι πάω Zumba* και στέκομαι συνήθως πίσω γιατί δεν θέλω να με βλέπω στον καθρέφτη, με πιάνουν τα γέλια.
Έτσι, η θέα που έχω πίσω είναι....οι κώλοι των μπροστινών κοπέλων.
Σας ορκίζομαι εγώ το μόνο που θέλω είναι να κάμω την γυμναστική μου και να πάω σπίτι μου.
Μα φταίω που δεν μπορώ να ελέγξω την σκέψη μου?
Έχω τόσα είδη κώλων μπροστά μου, μπορώ να μην σκεφτώ?

Εμένα μου αρέσει να βλέπω στητούς, στρογγυλούς μα όχι υπερβολικά κώλους.
Έχουμε 3-4 τέτοιους. Είναι συνήθως κοπέλες που κάνουν γυμναστική αλλά όχι βάρη και υπερβολές και συνήθως το κορμί τους είναι έτσι εκ φύσεως. Οι τυχερές της παρέας.Συνήθως συνοδεύονται από λεπτό κορμί, με καμπύλη στη μέση, μικρό/μέτριο στήθος και λεπτά πόδια. Επίσης θα έχουν τα πιο γυαλιστά μαλλιά και τα καλύτερα δέρματα. Αυτές συνήθως ντύνονται με κολάν και εφαρμοστές φόρμες στιλάτες και τρέντυ που λέμε (αθλητικές αλλά με στρασάκια). Εναλλακτικά μπορεί να είναι ελαφρώς μακιγιαρισμένες. Κάποιες κουνιούνται απλώς χαριτωμένα και κάποιες ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΚΟΥΝΙΟΥΝΤΑΙ!!!

Έχουμε επίσης τους άρτια γυμνασμένους κώλους.
Αυτοί συνήθως ανήκουν σε κοπέλες υπερβολικά γυμνασμένες, αυτές που ξημεροβραδιάζονται με βάρη, είναι πέραν του δέοντος στητοί και συνοδεύονται με πόδια τόσο γυμνασμένα που φαίνονται χοντροκαμωμένα. Σημειώστε την απουσία καμπύλης στη μέση (όχι λόγω πάχους βέβαια) και το μικροσκοπικό στήθος. Έχουμε 1-2 τέτοιους. Δεν μου αρέσουν καθόλου και αν ήμουν άντρας δεν θα ήθελα ποτέ τέτοιο είδος γυναίκας. Α, ντύνονται με φοβερά στενά ελαστικά κολάν και κοντές μπλούζες αθλητικού στυλ για να φαίνονται και οι κοιλιακοί. Και επίσης δεν μπορούν να κουνηθούν α λα Σακίρα με τίποτα! Όμως αυτές είναι οι πιο ιδρωμένες στο τέλος γιατί πραγματικά γυμνάζονται με όλη τους την ενέργεια!

Μετά έχουμε τους πλατιούς, πεσμένους κώλους. Αυτοί ανήκουν σε κοπέλες με ανοικτή περιφέρεια που δεν έχουν γυμναστεί ποτέ. Συναντώνται σε γυναίκες κάθε ηλικίας. Συνοδεύονται με ψωμάκια, κοιλίτσες, την απουσία μέσης και μέτρια πόδια. Μεσαία/μεγάλα/τεράστια στήθη. Κάποιες μπορεί να έχουν και λεπτά πόδια παρέα με πλατιούς κώλους. Συνήθως φορούν φορμίτσες και μπλούζες κανονικές. Τέτοιους έχουμε......πολλούς και το χορεύουν όσο πάει!!! Αυτή η κατηγορία ελπίζει στα θαύματα της μιας ώρας Ζούμπα και μετά τρών τα πλευρά τους. (Σε αυτή την κατηγορία άνηκα κι εγώ πριν χάσω 10 κιλά).

Έχουμε επίσης το παράδοξο των εντελώς επίπεδων κώλων (α-κώλων) κοπέλων. Αυτές είναι πάαααρα πολύ λεπτές, τα πόδια τους είναι πάααρα πολύ λεπτά και συχνά στραβά, το στήθος τους ανάλογο. Παρατήρησα ότι συνήθως είναι ψηλές και νομίζεις θα τις πάρει ο άνεμος. Από αυτές έχουμε 2-3. Όσο κι αν κουνιούνται...δεν το έχουν!!

Επίσης εντόπισα δυο τρεις κώλους που ανήκουν σε κοπέλες-μινιατούρες. Αυτοί οι κώλοι είναι κάπως απροσδιόριστοι - δεν τους λες ούτε στρογγυλούς πολύ, ούτε ανύπαρκτους, ούτε πεσμένους, ούτε εντελώς γυμνασμένους. Είναι απλώς μικρά....κωλούθκια συγυρισμένα θα το λέγαμε. Αυτοί οι κώλοι συνοδεύονται από ανάλογα μικρά μέρη και ό,τι ατέλειες κι αν έχουν καμουφλάρονται πολύ καλά με τα ρούχα. Ίσως χωρίς τα ρούχα να είναι λίγο πλαδαροί αλλά δεν έφτασε η φαντασία μου μέχρι εκεί! Τέτοιους έχουμε 4-5.
Τέλος να μην ξεχάσω τους "wannabe-perfect-ass" που είναι μια κατηγορία γυναικών με κώλους πεσμένους/πλαδαρούς/ανύπαρκτους/πλατιούς. Αυτά συνοδεύονται αναλόγως με ψωμάκια, περιφέρειες, υπερβολικά λεπτά ή τροφαντά πόδια. Αλλά δεν το βλέπουν στον καθρέφτη και επιμένουν να ντύνονται όπως την κατηγορία "γυμνασμένοι κώλοι" (βλ.πιο πάνω---μα δεν με παρακολουθείς??). Επίσης κουνιούνται, άλλες το έχουν και άλλες όχι.

Αυτά για το κωλό-ποστ μου. Ειλικρινά απορώ με τον εαυτό μου που τα σκέφτομαι όλα αυτά ενόσω (τάχα) χορο-γυμνάζομαι. Άραγε βλέπει και τον δικό μου κώλο η πισινή? Άραγε εγώ πώς φαίνομαι από πίσω όταν χοροπηδώ πάνω κάτω? Άραγε γιατί σκέφτομαι γυναικείους κώλους???

Έσεις τι κώλους έχετε/σας αρέσουν/βλέπετε γύρω σας?

Υ.Γ. Ειλικρινά ανυπομονώ να δω τι θα βρείτε να σχολιάσετε!!!

*Zumba: Αερόβια άσκηση με απλές χορευτικές κινήσεις λάτιν. Αν την κάνεις με την ένταση που πρέπει, αποδίδει πολύ καλά αλλά το κυριότερο είναι ότι είναι πολύ διασκεδαστική και λόγω κινήσεων και λόγω μουσικής.
http://www.youtube.com/watch?v=8XH-om0iybA&playnext=1&list=PL0F22F90B95DBED6F&index=1 (Εγώ είμαι η ξανθή πίσω που παρατηρεί...κώλους!)

Ευχαριστώ

Θέλω να κάνω απολογισμό έτους. Σαν την τελική έκθεση για τον χρόνο που πέρασε. Όχι βέβαια σαν της Γενικής Ελέγκτριας.

Η δική μου έκθεση είναι διαφορετική.
Τούτη η χρονιά άρκεψε με ένα θάνατο, τον δικό μου. Δηλαδή τον θάνατο του προηγούμενου μου εαυτού και της προηγούμενης μου ζωής.
Έκλαψα, πικράθηκα, απελπίστηκα, θύμωσα, ευχήθηκα κακά πράματα, έβαλα κατάρες! Δηλητηρίασα τον εαυτό μου και ολοκλήρωσα την καταστροφή που άρχισε 5 μέρες πριν τα περσινά Χριστούγεννα. Έχασα τον εαυτό μου, έγινα κακός άνθρωπος. Σας τα έγραψα, σας τα ξανάγραψα, έβγαλα τα νεύρα και το θυμό μου. Μέχρι που μου έμεινε η λύπη και η πίκρα. Και οι τύψεις.
Κάπου λίγο πριν το μέσο της χρονιάς, και με λίγη βοήθεια, άρχισα να προσπαθώ να ξαναζήσω. Έτσι κι αλλιώς, στην ζωή μου έξω, ζούσα αναγκαστικά αφού δεν είχα άλλη επιλογή. Έπρεπε να αρχίσω να ξαναζώ κι από μέσα μου. Δεν είναι εύκολη υποθεση να βρεις τον χαμένο σου εαυτό. Είχα πολλά σκαμπανευάσματα και δεν ξέρω αν "ανάρρωσα" πλήρως.
Μετά το μέσο της χρονιάς γνώρισα τον άνθρωπο που με έκανε να συνειδητοποιήσω (χωρίς να το ξέρει) ότι μπορώ να ερωτευτώ, να αγαπήσω και να το ζήσω ελεύθερα. Μου πήρε καιρό να σταματήσω να πιστεύω ότι δεν μου αξίζει.
Αυτή τη χρονιά επίσης,αποκαταστάθηκα επαγγελματικά μετά από μια πολύ άσχημη και ταραγμένη χρονιά από άποψη δουλειάς. Πάει κι αυτό!!
Και τέλος, έχασα τα περιττά κιλά που ήθελα τόοοοσο πολύ να χάσω και δεν έχανα. Πείσμωσα και τα έχασα. Άρχισα και γυμναστήριο, δηλαδή χορογυμναστική α λα Σακίρα που είναι η μόνη μορφή γυμναστικής που ακόμα δεν βαρέθηκα. Έκανα και γενικές αναλύσεις και δεν θα μπορούσα να είμαι καλύτερα!!

Άρα, συνοψίζοντας θέλω να αποδώσω ευχαριστίες....

Ευχαριστώ Θεέ / Τύχη / Σύμπαν / Οποιοσδήποτε ευθύνεται....

Ευχαριστώ που μου έδωσες τη θέληση και την αυτοσυγκράτηση να ελέγξω τη λαιμαργία μου, να αλλάξω τις διατροφικές μου συνήθειες, να γίνω φίλη με τη ζυγαριά και να κάνω την υγεία μου καλύτερη. Ευχαριστώ γιατί βοήθησες έτσι την αυτοπεποίθηση μου δίνοντας μου την ευκαιρία να φορώ ότι θέλω και να ακούσω όσα κοπλιμέντα δεν άκουσα σε όλη την προηγούμενη μου ζωή. Ευχαριστώ γιατί αγάπησα λίγο περισσότερο την εικόνα του εαυτού μου. Χρειάζεται κι αυτό!

Ευχαριστώ που με βοήθησες και με φώτισες να βρω αυτή τη δουλειά. Εκτός από το εισόδημα και την ασφάλεια της μονιμότητας, είναι μια πολύ καλή δουλειά και το περιβάλλον (σχεδόν όλο) είναι πραγματικά πάρα πολύ ευχάριστο. Ήταν σχεδόν απίστευτο πώς "πέτυχα" αυτή τη δουλειά. Και αυτό πρόσθεσε στην αυτοπεποίθηση μου.

Ευχαριστώ για τους νέους ανθρώπους που γνώρισα. Νέους φίλους, σημαντικούς ανθρώπους, χαρισματικούς, αγαπημένους. Και κόσμο που με αγκαλιάζει και με προστατεύει σαν οικογένεια.

Ευχαριστώ που μου έδωσες το πείσμα και τη δύναμη να ξεφύγω από το παρελθόν μου. Ευχαριστώ που με έκανες να μη γυρίσω πίσω, έστω κι αν κάποιες φορές έστρεψα τα μάτια μου μόνο για να κοιτάξω. Ευχαριστώ που με έκανες να ανακαλύψω ότι παρόλο που ένιωσα τόση πίκρα και αδικία, ένιωσα τύψεις για τα κακά που ευχήθηκα. Ευχαριστώ που με έκανες να σκεφτώ ακόμα και την συγχώρεση. Ευχαριστώ που με βοήθησες να καταλάβω ότι είμαι πιο δυνατή από όσο πίστευα και που δεν με άφησες να καταρρεύσω.
Και τέλος...

Ευχαριστώ, χίλιες φορές, για τον υπέροχο αυτόν άνθρωπο που βρέθηκε στο δρόμο μου τυχαία. Ευχαριστώ που με έκανες να χαλαρώσω και να ερωτευτώ και να νιώσω γνήσια ευτυχία. Ευχαριστώ που τον έφερες στον δρόμο μου γιατί μου βγάζει τον καλύτερο μου εαυτό. Ευχαριστώ για αυτόν τον άντρα που με κάνει να νιώθω με αυτόν τον απερίγραπτο τρόπο, σαν να είμαι μόνιμα σε ένα φωτισμένο δωμάτιο που το φως του το γλυκαίνει και το αγκαλιάζει ζεστά. Ευχαριστώ γιατί κυρίως είναι όμορφος από μέσα του και η καρδιά του είναι γεμάτη αγάπη. Τον ευχαριστώ που έκανε και την δική μου καρδιά να γεμίσει αγάπη. Ευχαριστώ που ο άνθρωπος αυτός στέκεται δίπλα μου κι όχι απέναντι μου.

Το έλεγε το ζώδιο μου πέρσι. Αυτή θα είναι η τυχερή μου η χρονιά.

Για πρώτη φορά στη ζωή μου, ανυπομονώ να έρθουν τα Χριστούγεννα!!!