Αριθμοί

(Εμπνευσμένο από το γενέθλιο ποστ του Ινβίκτους)

1 βδομάδα πέρσι στην Πάφο ήταν αρκετή για να διαπιστώσουμε ότι είμαστε τρελλά ερωτευμένοι

2 παιδιά θέλει να κάνουμε

3 βδομάδες του πήρε να καταφέρει να με ξανασυναντήσει μετά που με γνώρισε

4 υπέροχες μέρες περάσαμε τα Χριστούγεννα στην Πράγα

5 μήνες αφότου άρχισε η σχέση μας, αποφασίσαμε να συγκατοικήσουμε

6 Αυγούστου πέρσι ήταν μια από τις πιο υπέροχες μέρες της ζωής μου

7 νύχτες θα περάσουμε στην Κέρκυρα το καλοκαίρι

8ος είναι ο μήνας των γενεθλίων του

9 μέρες μετά την "τυχαία" συνάντηση που κανόνισε ανταλλάξαμε το πρώτο μας φιλί

10 μέρες χρειάστηκαν για να εξοπλίσουμε και να επιπλώσουμε το διαμέρισμα μας

11 μέρες χρειάστηκα για να γράψω αυτό το ποστ!!!

12 μήνες σχέσης κλείνουμε σήμερα....

Άτε και....καλό (καλύτερο) μας καλοκαίρι.

Το Σάββατο "σαλπάρουμε"!!

Υ.Γ. Το κείμενο γράφτηκε για τις 14 Ιουλίου και ήταν να αναρτηθεί τότε αλλά με τόσα που γίνονταν και γράφονταν δεν ήθελα να το ανεβάσω. Επίσης σαλπάραμε, πήγαμε και ήδη γυρίσαμε...κι έχω πολλά να σας πω και να σας γράψω...τις επόμενες μέρες. Γι αυτά που είδα κι αυτά που πέρασα.

Η πεταλούδα

Καθαρίζω το ντουλάπι της κουζίνας μου με τα όσπρια, τους ξηρούς καρπούς και τα ρύζια. Έπρεπε να τα βγάλω όλα από το ντουλάπι και να το αφήσω ανοικτό όλο το βράδυ να αεριστεί. Αναθεματισμένη "πεταλούδα"! Πρέπει να δω πώς θα την εξολοθρεύσω. Καμιά ιδέα κανείς? Πέταξα πολλά πράγματα, ακόμα και σακούλια σφραγισμένα, που δεν έχουν ανοικτεί ακόμα. Κρίμα να πετάς πράγματα έτσι απλά.
Καθαρίζω το ντουλάπι και στάζει το μέτωπο μου από τον ιδρώτα. Είμαστε βλέπετε στον πάνω όροφο και όλη μέρα βράζουν οι τοίχοι και τα ταβάνια. Έσβησα όλες τις πρίζες που δεν τις χρειάζομαι, τα φώτα και φυσικά τον κλιματισμό. Χτες είχαμε τον κλιματισμό αναμμένο 7-8 ώρες. Σήμερα ούτε κατά διάνοια να τον ανάψουμε. Και στη δουλειά σβήσαμε κλιματισμό και φώτα. Χωρίς να μας πει κανένας, από μόνοι μας. Φανταστείτε άλλα καλοκαίρια με όλους τους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς να δουλεύουν κανονικά και είχαμε διακοπές ρεύματος. Πόσο μάλλον σήμερα με το μισό ρεύμα. Ξέρω δεν είναι και τίποτα σπουδαίο αλλά κάτι είναι.
Καθαρίζω το ντουλάπι και ακούω ειδήσεις. Πάω κι έρχομαι στο σαλόνι και βλέπω τις εικόνες που όλη μέρα "άκουγα" από το ραδιόφωνο. Ανακατεύεται ο ιδρώτας με δάκρυα και το στομάχι μου μαζί. Και εξακολουθούν να πετάγονται "πεταλούδες" από το ντουλάπι.

A journey through fairyland

Εν το πιστεύκω!! Μα εν το πιστεύκω!! Μετά που χρόνια αναζήτησης κατά καιρούς στο ίντερνετ τελικά ήβρα την!! Τούτην την ταινία που σας βάλλω λινκ, τζιαι είμαι τόσον ενθουσιασμένη που εν μπορώ να μεν γράψω στην κυπριακή, εφάμεν τους τόπους να την έβρουμε εγώ τζιαι ο αδερφός μου. Εν μια παιδική ταινία που την εθωρούσαμε σε βιντεοκασέττα αρκές του 90 υποθέτω τζιαι ήταν η αγαπημένη μας. Εγυρεύκαμεν την πολλά χρόνια αλλά ούτε τίτλο εξέραμε ούτε κανένα άλλο στοιχείο. Το μόνο που εθυμούμουν ήταν ότι είσιε πολλή κλασσική μουσική τζιαι τζιαμέ εβασίζετουν η υπόθεση. Μετά εθυμήθηκα ότι είσιε κάτι να κάμει με ένα αγόρι σε ένα θερμοκήπιο. Τι στο καλό έπαιζε το αγόρι? Βιολί? Φλάουτο? Τελικά ήταν όμποε! Που αναζήτηση σε αναζήτηση, από σελίδα σε σελίδα ανακάλυψα τζιαι άλλους που την εγυρεύκαν....ανά το παγκόσμιο. Ε, από λινκ σε λινκ ήβρα την!! Δκιαβάζοντας τα σχόλια στο youtube είδα ότι έσιει τζιαι άλλους που την εγυρεύκαν.
Βάλλω σας το λινκ στα ιαπωνέζικα, εν το πρώτο μέρος. Εν ήβρα με υπότιτλους. Εν έσιει τζιαι πολλή σημασία τι λαλούν, εν η μουσική, οι εικόνες που μιλούν που μόνες τους.
Νιώθω τζιαι λλίο χαζή αλλά εν ξέρω γιατί, εν σαν να τζιαι εν πολλά σημαντική τούτη η ταινία για μένα, φανταστείτε ότι έσιει τόσα χρόνια τζιαι άκουα τες μουσικές μες τα αφτιά μου τζιαι εθώρουν τες εικόνες που θα δείτε αν ανοίξετε το λινκ. Αν είχα μουσικές γνώσεις θα έξερα ποιους εν η κλασσική μουσική που ντύνει την ταινία.
Σοβαρά, αν την έβρω με υπότιτλους θα την γοράσω. Αν μπορεί κανένας να με βοηθήσει, θα τον ευχαριστώ!!

http://www.youtube.com/watch?v=ltUgIZ2G_ug&feature=related

Δείτε λλίο τζιαι πείτε μου αν σας θυμίζει τζιαι εσάς κάτι!

Highlights

Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε σε μνημόσυνο. Δεν έφτανε η λειτουργία, έπρεπε να ακούσουμε και κήρυγμα όχι από τον παπά, από τον άλλον, πώς τον λένε? Ανάμεσα σε άλλα, είπε, απευθυνόμενος στους γονείς, ότι η σημερινή νεολαία κυλιέται στην αμαρτία, εννοώντας το σεξ εκτός γάμου. Στο σημείο αυτό, έσκυψε ο αδερφός μου στο αφτί μου και μου είπε "για σένα λέει!" και σχεδόν να μην μπορέσουμε να συγκρατηθούμε από τα γέλια. Μετά είπε ότι κυλιόμαστε στην αμαρτία επειδή ξενυχτάμε στα κέντρα διασκέδασης. Σε αυτή τη φάση, ανταπέδωσα εγώ στον αδερφό μου διότι ως γνωστό, εγώ δεν σώνω για να ξενυκτώ πλέον! Είπε ο Χριστός ότι είναι αμαρτία η διασκέδαση? Ο Χριστός δεν έκανε το νερό κρασί σε ένα γάμο? Ή μόνο σε γάμους επιτρέπεται το ποτό κι η διασκέδαση? Ή μήπως τότε το κρασί δεν τους μεθούσε? Από πού κι ως πού είναι αμαρτία να ξενυχτάς και να διασκεδάζεις? Είπε ο Χριστός ότι πρέπει να κοιμόμαστε νωρίς? Κύριε ελέησον!!!

Τις προάλλες τσακώθηκα με τον άντρα μου. Τώρα θα μου πείτε σιγά, όλα τα ζευγάρια τσακώνονται. Εννοείται, τσακωθήκαμε ξανά αλλά προχτές ήταν πιο γερός καβγάς. Και όχι τόσο η αιτία ή η αφορμή αλλά ο τρόπος αντίδρασης του. Είχε λίγο δίκαιο και το έχασε όλο όταν έκαμνε όπως τον πελλό που τα νεύρα. Το θέμα είναι ότι ενώ εγώ είμαι αυτή που αρπάζει φωτιά πολύ εύκολα και δεν συγκρατιέται και αυτός υποτίθεται ο ήρεμος....οι ρόλοι αντιστράφηκαν με εμένα να προσπαθώ να τον ηρεμήσω κι αυτόν να....κάμνει όπως τον πελλό. Όταν είδε ότι έχασε το παιχνίδι, ήρθε να μου ζητήσει συγγνώμη αλλά ήταν πλέον πολύ αργά για μένα αφού πυροδότησε τον θυμό μου. Όμως συγκρατήθηκα. Αποφάσισα ότι πρέπει να τραβήξω μια γραμμή για να καταλάβει πού είναι το όριο μου. Πολύ ήρεμα του είπα ότι δεν ανέχομαι να κάμνει όπως τον πελλό και ότι όσο δίκαιο και να είχε έπεσε στην παγίδα της έκρηξης που πάντα με κατηγορεί ότι πέφτω εγώ και χάνω το δίκαιο μου. Κατάλαβε ότι πέρασε το όριο μου και ενώ τον έχω μαθημένο να μην του χαλώ χατήρι, δεν είμαι δεδομένη. Ίσως να ήμουν λίγο σκληρή αλλά ήθελα να εννοεί την συγγνώμη του κι όχι να το πει για να σιωπήσω. Με ρώτησε αν άλλαξε η εικόνα που είχα γι αυτόν και του είπα ότι μια στιγμή δεν είναι αρκετή για να αλλάξει ολόκληρη η καλή εικόνα που έχω. Με ρώτησε αν με κάνει ευτυχισμένη και του είπα ναι. Κατάλαβα ότι κατάλαβε. Και μέσα από αυτόν τον καβγά, αναγνώρισα την αξία του να παραμένεις ψύχραιμος (για πρώτη φορά στη ζωή μου).

Θέλω να του κάνω ένα δώρο για την επέτειο μας την ερχόμενη βδομάδα. Με τη βοήθεια μιας φίλης που κατέχει, έχω στα χέρια μου ένα κολάζ (πώς το λένε στα ελληνικά?) διαφόρων φωτογραφίων μας όλης της χρονιάς που μας πέρασε. Δυστυχώς, πήγα σήμερα και ρώτησα έναν φωτογράφο και του έδειξα τις αυθεντικές φωτογραφίες μια μια και μου είπε ότι επειδή είχαν πολύ χαμηλό resolution από την αρχή (κάποιες είναι από κινητό, άλλες από μη επαγγελματικές κάμερες) δεν μπορούν να μεγαλώσουν πολύ και να γίνουν πχ σε μέγεθος Α3 ή μεγαλύτερο. Άρα πάει αυτή η ιδέα....! :(

Καμιά ιδέα κανείς? Και μην μου πείτε να πάμε μαζί για μασσάζ ή σπα (τα βαριέμαι) ούτε και για ξενοδοχείο δίοτι φεύγουμε διακοπές δυο μέρες μετά από την επέτειο.

Κατά τ άλλα, θα πνίγομαι στη δουλειά μέχρι και την τελευταία μέρα πριν τις διακοπές!!!

Τρελλός έρωτας

Αντιλαμβάνομαι ότι μετά από 11 και κάτι μήνες είμαι ακόμα το ίδιο ερωτευμένη επειδή....
Δεν νιώθω ακόμα την ανάγκη "να περάσω λίγο χρόνο με τον εαυτό μου"....
Αντιθέτως, όποτε έχω την επιλογή, θέλω να είμαι μαζί του, συνέχεια, και τις 24 ώρες της μέρας.
Αυτό, πρώτη φορά μου συνέβηκε!

Την Κυριακή που μας έρχεται, σαν ένα χρόνο πριν γνωριστήκαμε. Τυχαία, σ εκείνη τη βεράντα της κοινής μας φίλης. Η μοναδική άδεια θέση ήταν δίπλα του κι εγώ που δεν ήξερα κανέναν, καθόμουν εκεί ντροπαλή και αμίλητη μέχρι που άρχισε να μου μιλά. Και του πήρε 3 βδομάδες να καταφέρει να κανονίσει, χωρίς εγώ να πάρω μυρωδιά, να ξαναβγούμε με τις δυο κοινές μας φίλες. Τον άλλο μήνα συμπληρώνεται ένας χρόνος από το πρώτο πραγματικό μας ραντεβού, θυμάμαι που σας το είχα περιγράψει. Ήταν ένας καφές που κράτησε 4 ώρες και ήμαστε δυο πλάσματα που δεν χορταίναμε να κοιταζόμαστε.

Τον κοιτάζω προφίλ στον διπλανό καναπέ τώρα και διαπιστώνω ότι δεν χόρτασα ακόμα. Ούτε κατά διάνοια!!

My newsletter

Απηύδησα με τις εκλογές!! "Τους είδατε τους ξέρετε" (κι εσάς σας είδαμε, σας ξέρουμε!), "Νέα γυναίκα, με άποψη" (Νέα?! ΝΕΑ?!), "Δύναμη για τον λαό" (Τον ποιον??), "Ανατροπή" (...και πέναλτυ στην γκόμενα απέναντι..!) , "Μαζί κάνουμε τη διαφορά" (μόνος έχεις όμως τα λεφτα!), "Η πολιτική είναι αλλιώς" (ο νέος είναι ωραίος μα ο παλιός είναι αλλιώς!), "Η Θέκλα θέλει σε μαζί της στη βουλή" (εννά μοιραζόμαστε και τον μισθό της?) κτλ κτλ καταλάβατε! Να έρθει η Κυριακή να ησυχάσουμε!


Γέλασα με κοπέλα μέσης ηλικίας - ταμία υπεραγοράς που με έβαλε να της εξηγήσω τι κάνουν οι πατοί από σιλικόνη που αγόρασα για κάτι ψηλά παππούτσια που έχω για να μου πει ότι πήρε κι αυτή ψηλά παππούτσια και μάλιστα κυρίες κύριοι ΜΑΡΚΑΣ!!

Συγκινήθηκα όταν καλή μου φίλη μου είπε ότι μου χρωστά εμένα τη δουλειά που βρήκε και αποκαταστάθηκε πλέον επαγγελματικά επειδή αν δεν της διάβαζα και δεν την έπριζα για τις εξετάσεις δεν θα τα κατάφερνε ποτέ τόσο καλά! Βεβαίως, αν δεν έκοβε το μυαλό της, δεν θα έγραφε τόσο καλά αλλά όπως και να έχει, με έκανε να νιώσω πολύ όμορφα!

Εκνευρίστηκα όταν κάναμε κράτηση στα Πιατάκια στη Λεμεσό και την επόμενη μέρα μας είπαν ότι έκαναν λάθος και δεν είχαν τραπέζι. Ούτε για την επόμενη βδομάδα! Όμως...

Ενθουσιάστηκα τόσο με το φαΐ όσο και με τον χώρο του μπαρ-εστιατορίου Draught στη Λεμεσό. Το σουφλέ άσπρης σοκολάτας ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ! (όμως δεν μπορείς να το φας ολόκληρο)

Εκπλάγηκα ευχάριστα όταν πήγα σε ένα κατάστημα και αγόρασα ένα 3d puzzle δωράκι για τον άντρα μου (που έχει μανία) και όταν πήγα σπίτι είχε αγοράσει ακριβώς το ίδιο ενώ είχε περίπου 10 διαφορετικά σχέδια. Μαθαίνουμε ο ένας τον άλλον....

Χαλιέμαι απίστευτα όταν με βάζουν να διοργανώσω κάτι και κανένας δεν είναι σίγουρος αν θα έρθει και όλοι θα μου πούνε "αύριο" ενώ πρέπει να κάνω κράτηση....σήμερα! Μια έκδρομη για φαγητό στα βουνά τους είπα να πάμε, όχι τον γύρο του κόσμου!

Ανυπομονώ για τους Πιρατές της Καραϊβικής 4. Είδα το 1, 2 και 3 τις προηγούμενες μέρες και είναι η πρώτη ταινία που επιτέλους χώνεψα και μισοερωτεύτηκα τον Johny. Yo ho...!

Θέλω οπωσδήποτε να κλείσω τις διακοπές μου το συντομότερο. Ελληνικό νησί, ρομαντζάδες, ωραία τοπία, θάλασσα και καλό φαγητό!

Πρέπει να θυμηθώ να πάρω επιτέλους το παλτό μου από το καθαριστήριο!

Τρελλαίνομαι (και με τρέλλανε ο άντρας μου) με αυτό το τραγούδι...

Όλα του μπλογκ δύσκολα!

Λοιπόν,


Επειδή τόσο χαμό στα σχόλια έχω να δω από τότε που έγραφα τον πόνο μου για τον καταραμένο...
Κι επειδή όλους τα σχόλια τα βρίσκω ουσιαστικά και χρήζουν σχολιασμού...
Είπα να γράψω νέο ποστ.

Πρώτα απ΄ όλα, εγώ κανένα άγχος δεν έχω για το πότε θα παντρευτούμε, πότε θα μου κάνει πρόταση γάμου. Ξέρω ότι το έχει στο μυαλό του, όπως το έχω κι εγώ και ότι θα γίνει κάποια στιγμή. Ξέρω επίσης ότι δεν θέλει να πάει πολύ μακριά αυτή η βαλίτσα. Και αυτό όχι επειδή θέλει αμάν αμάν να βάλει κοστούμι, εγώ νυφικό (που μου αρέσει δηλαδή η ιδέα και θα είμαι μια χαρούμενη νύφη) και να στέκουμε τρεις ώρες να κάνουμε χειραψίες και να λέμε ευχαριστώ. Μάλλον επειδή είναι μια "υποχρέωση" που θέλουμε να την κάνουμε για να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα. Να κάνουμε παιδάκια. Και μην αρχίσετε ότι παιδιά μπορείς να κάνεις και χωρίς να παντρευτείς γιατί δεν είναι αυτό το θέμα. Δεν με ενοχλεί γενικά η ιδέα του γάμου και δεν είμαι κατά του γάμου. Ούτε πιστεύω ότι όλοι οι παντρεμένοι κακοπερνούν ή ότι ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα. Έχω το παράδειγμα των γονιών μου εξάλλου! Ο έρωτας μπορεί να πεθάνει και χωρίς το χαρτί του γάμου και την βέρα στο δάκτυλο. Αυτό που ζω τώρα είναι περίπου σαν γάμος χωρίς όμως τα παιδιά. Το θέμα είναι ότι εγώ ανυπομονώ να κάνω παιδί και μακάρι δηλαδή με τόσα που ακούμε σήμερα να μπορέσω να κάνω ένα παιδάκι. Τι να πω, ξύπνησε το μητρικό μου ένστικτο. Κι αφού η ιδέα του γάμου δεν με ενοχλεί γιατί να μην παντρευτώ πρώτα και μετά να κάνω και το παιδάκι μου αφού θέλω να τα κάνω με αυτή τη σειρά?

Ξέρω ότι και ο άντρας ΜΟΥ σκέφτεται το ίδιο. (Δεν έβαζα το ΜΟΥ γιατί ήθελα να μιλήσω για γάμο κι επειδή δυο παντρεμένοι λένε "ο άντρας ΜΟΥ" ήθελα να κάνω κάποιο διαχωρισμό. Είναι ο άντρας ΜΟΥ στην σκέψη μου όπως ήταν και πριν).

Με αγχώνει η διαδικασία ότι θα πρέπει να οργανώσω ένα γάμο αλλά περισσότερο με αγχώνει η διαδικασία ότι θα πρέπει να βρω/να κτίσω/να σχεδιάσω ένα σπίτι. Και αυτό πρέπει να γίνει όταν θα αποκτήσουμε μωρό γιατί δεν θα μείνω πάντα σε ένα διαμέρισμα. Δεν το θέλω εξάλλου. Με αγχώνει όπως με αγχώνει κάθε φορά ένα νέο πρόγραμμα στη δουλειά, ένα επαγγελματικό ταξίδι σε άγνωστο προορισμό, η παρουσίαση μπροστά από άτομα που δεν γνωρίζω. Με αγχώνει κάτι που είναι άγνωστο και επειδή έχω έναν άντρα που είναι υπερβολικά οργανωμένος αλλά τελειομανής και με αγχώνει ο τρόπος που αντιμετωπίζει τα πράγματα. Και δεν θέλω να τα κάνει όλα μόνος του γιατί θέλω να συμμετέχω αλλά χωρίς το άγχος.

Καλώς ή κακώς γνώρισα την οικογένεια του καλά και αυτός τη δική μου γιατί είμαστε πολύ κοντά και κάνουμε παρέα με τους μικρούς της οικογένειας. Σε όλα τα τραπέζια πάμε μαζί, στους γονείς μου πάμε μαζί, στους γάμους πάμε μαζί. Ο γάμος που είχαμε δεν ήταν απλώς ένας γάμος για μένα, είναι τόσο κοντά μου αυτά τα άτομα που τα νιώθω σχεδόν σαν οικογένεια μου. Είμαστε ακριβώς σαν παντρεμένοι.

Ο άντρας μου με αγαπά. Κι εγώ τον αγαπώ. Και θέλω να έχω μια όμορφη ιστορία να σκέφτομαι για το πώς παντρευτήκαμε. Πώς μου έκανε την πρόταση, πώς εκπλάγηκα, πώς το οργανώσε, πώς δέκτηκα. Δεν θέλω να κάνω εγώ την πρόταση, δεν θέλω να γίνει πλάγια. ΘΕΛΩ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ. Το στερήθηκα πολύ το παράμυθι με τον πρώην καταραμένο, έχασα τον ρομαντισμό και την ροζ μου πλευρά. Και τώρα την θέλω πίσω.

Και δεν θέλω τίποτα να γίνει επειδή μας πιέζουν οι έξω. Εγώ έχω ένα μεγάλο κακό. Δεν αντέχω την πίεση ακόμα κι αν φαινομενικά δεν με επηρεάζει. Και όταν με πιέσουν να κάνω κάτι (έστω κι αν θα το έκανα έτσι κι αλλιώς) με πιάνει η βίδα και δεν θέλω να το κάνω. Δεν θέλω να με ρωτούν, δεν θέλω να ρωτούν τον άντρα μου, δεν θέλω να μας μουρμουρούν. Ξέρω ότι έτσι είναι οι συγγενείς, έτσι είναι οι Κυπραίοι, ξέρω ότι είναι αναπόφευκτο. Δεν θέλω να απαντώ με αγένεια (διότι άμα θυμώσω δεν συγκρατούμαι) διότι δεν θέλω να χαλάσω τις σχέσεις μας.

Θέλω όμως να γίνει όπως το έχω στο μυαλό μου. Και να είναι για όλους έκπληξη. Δεν θέλω να κάνω καμιά συζήτηση ούτε με τον άντρα μου ούτε με τους συγγενείς. Και ο λόγος που τα ρίχνω πάνω του όταν με ρωτούν είναι επειδή εκείνος είναι πιο ικανός από μένα να τους αντιμετωπίσει. Κι όταν θυμώνει δεν τον πιάνει η βίδα όπως με πιάνει εμένα.

Δεν θέλω να θέσω χρονοδιαγράμματα. Ξέρω τι θέλει χωρίς να το έχουμε συζητήσει το θέμα καθεαυτό.

Αν μου έλεγε σήμερα να παντρευτούμε θα του έλεγα ναι.

(Τα έγραψα λίγο ανακατεμένα αλλά ελπίζω να βγάλετε νόημα όσοι το διαβάσετε!)