Τρελλός έρωτας

Αντιλαμβάνομαι ότι μετά από 11 και κάτι μήνες είμαι ακόμα το ίδιο ερωτευμένη επειδή....
Δεν νιώθω ακόμα την ανάγκη "να περάσω λίγο χρόνο με τον εαυτό μου"....
Αντιθέτως, όποτε έχω την επιλογή, θέλω να είμαι μαζί του, συνέχεια, και τις 24 ώρες της μέρας.
Αυτό, πρώτη φορά μου συνέβηκε!

Την Κυριακή που μας έρχεται, σαν ένα χρόνο πριν γνωριστήκαμε. Τυχαία, σ εκείνη τη βεράντα της κοινής μας φίλης. Η μοναδική άδεια θέση ήταν δίπλα του κι εγώ που δεν ήξερα κανέναν, καθόμουν εκεί ντροπαλή και αμίλητη μέχρι που άρχισε να μου μιλά. Και του πήρε 3 βδομάδες να καταφέρει να κανονίσει, χωρίς εγώ να πάρω μυρωδιά, να ξαναβγούμε με τις δυο κοινές μας φίλες. Τον άλλο μήνα συμπληρώνεται ένας χρόνος από το πρώτο πραγματικό μας ραντεβού, θυμάμαι που σας το είχα περιγράψει. Ήταν ένας καφές που κράτησε 4 ώρες και ήμαστε δυο πλάσματα που δεν χορταίναμε να κοιταζόμαστε.

Τον κοιτάζω προφίλ στον διπλανό καναπέ τώρα και διαπιστώνω ότι δεν χόρτασα ακόμα. Ούτε κατά διάνοια!!