Χωρίς ανάσα

Θέλω να γράψω ένα κείμενο που θα το δκιαβάσετε χωρίς να προλάβετε να αναπνεύσετε, σαν τζείνα της Ουφ χωρίς τελείες αλλά εν ξέρω αν θα τα καταφέρω διότι νομίζω ότι θέλει χάρισμα κι επίσης σκέφτουμαι αν πρέπει να πω αυτό που θέλω να πω και αν αυτό που θέλω να πω θα φκάλει άγχος το οποίο εν υπάρχει ιδιαίτερα στην πραγματικότητα αλλά αν δεν το μοιραστώ με ένα σωρό αγνώστους εν ξέρω σε ποιον θα το πω, άσε που εσείς είσαστε οι παραπάνω γονιοί κι έχετε την εμπειρία για τούτα που θα πω κι ας είπα πολλές φορές παλιότερα σε διάφορα μπλογκς "άμαν θα βάλετε άσχημες εμπειρίες με τα μωρά σας, βάλλετε κανένα disclaimer να ξέρουμε εμείς οι μη-γονιοί να μεν το δκιαβάζουμε να πανικοβαλλούμαστε άδικα" αλλά οι παραπάνω τον χαβά σας και πε πε άρκεψα και σκέφτουμαι ότι ναι, θέλω μωρό μα όταν εννά έρτει, αν έρτει με το καλό - διότι εν τζιαι τούτο ένα πρόσθετο άγχος με τόσα προβλήματα γυναικολογικά που ακούω τωρά τελευταία στον περίγυρο μου - θα βρεθούμε ξαφνικά δυο πλάσματα άσχετα, ένας τελειομανής και μια αγχώδης σε ένα σπίτι μόνοι μας με ένα πλάσμα 50 εκατοστών το πολλύ, δηλαδή ούτε το διπλάσιο της ρίγας που έχω στο γραφείο μου (ναι τωρά κρατώ τη ρίγα και μετρώ) και θα είναι πλήρως εξαρτημένο που εμάς και θα κλαίει μα εν θα ξέρουμε πάντα γιατί, και πώς θα ξυπνώ την νύχτα κάθε λλίες ώρες να το ταΐζω και αν θα πονώ όταν θα θηλάζω και αν δεν θα θέλω να κάμνω σεξ πλέον τι θα απογίνει η σχέση μου με τον ψηλό-όμορφο αλλά μάλλον για τούτο εν θα χρειάζεται να ανησυχώ διότι εγώ θέλω πιο πολλύ σεξ που τον μέσο άντρα νομίζω  και ώσπου να μεγαλώσει το μωρό για να μπορεί να υπάρχει αλληλεπίδραση (μα πού κάθομαι και τα σκέφτομαι) άραγε θα σπάσουν τα νεύρα μας και παναγία μου εξίχασα πόσο αγχώνουμαι για την γέννα διότι είμαι ηλίθια και μια φορά είδα μια πραγματική γέννα στο youtube, έσιει τόσα χρόνια κι ακόμα εν εξίχασα τις εικόνες και ο άντρας μου που νεκατσιά πολλά εν ξέρω αν θα άντεχε ή μάλλον αν θα το άντεχα εγώ να με δει σε έτσι φάση και ναι, ξέρω ότι παραλογίζομαι μάλλον αλλά έννεν ανάγκη να με κρίνετε αυστηρά, έσιει τόσο καιρό να γράψω αλλά τωρά θέλω να γράψω και να λάβω μέρος και στα παιχνίδκια της Πρασινάδας και της Κολώνας αλλά πολλούς μπλόγκερς ξέρω τους προσωπικά οπότε εν θα είναι φανταστικές οι περιγραφές μου, ου έφυα που το θέμα μου που ήταν η πιθανή, ενδεχόμενη, επιθυμούσα (?) τεκνοποίηση και μάλλον σκέφτουμαι να παραιτήσω το θέμα και να σχεδιάσω το road trip στας Αμερικάς που θέλει ο ψηλός-όμορφος για το καλοκαίρι και μεινίσκω έγκυος....του χρόνου!

Εκατάφερα τα!!