Είμαι πολλά νευριασμένη τζιαι απογοητευμένη.
Όταν ο Schuman και ο Monnet εμιλούσαν για μιαν ενωμένη Ευρώπη σίουρα εν ονειρεύκουνταν μιαν ομάδα χωρών στα βόρεια που μάσιεται να σκοτώσει την άλλην ομάδα χωρών που βρίσκεται στα νότια. Τούτο ήταν μάλλον ο πόλεμος για τζείνους. Τζιαι για εμάς εν πόλεμος τωρά. Απλώς αντί για στρατιωτικές στολές φορούν κοστούμια τζιαι νομίζουν θα μας γονατίσουν γιατί κρατούν τες χρωματιστές κολλούες με τους αριθμούς (που λαλεί τζιαι η Πρασινάδα)!
Πού επήε η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, πού επήαν τα ιδεώδη της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας μας? Εβουρήσαν οι κύριοι και οι κυρίες με τα κοστούμια και τα ταγέρ όπως τα όρνια να ρουφήσουν το γαίμα μας.
Μα έκραξεν τους ούλλος ο πλανήτης, εγινήκαμε ξαφνικά ο ομφαλός της γης όπως εγελούσαμε πάντα ότι πολλοί Κυπραίοι ενομίζαν (ή ενομίζαμε) ότι ήμαστε. Τι ειρωνία!
Έννεν το θέμα τα λεφτά, τα αναθεματισμένα τα χρωματιστά χαρτούθκια που ούλλοι εσυνάαμεν, άλλοι λλίο άλλοι πολλά, άλλοι με τους κόπους μας τζιαι άλλοι που τα ήβραν έτοιμα. Στ ανάθεμα τα ριάλλια τους.
Εν το κούρεμα των ονείρων μας που κλαίμε. Τα λεφτά για τους παραπάνω εν ήταν χρωματιστά χαρτούθκια. Εσυμβολίζαν τα όνειρα μας για το μέλλον το δικό μας, των παιδκιών μας.
Εν την καταπάτηση της αξιοπρέπειας μας που κλαίμε. Μα περιμένετε. Γιατί να κλαίμε? Να θυμώσουμε καλλύτερα. Να ξυπνήσουμε που τούτον τον ύπνο τον βαθύ που τζοιμούμαστε χρόνια τωρά, ήσυχοι ότι εν ασφαλισμένες οι καταθέσεις μας στες τράπεζες.
Είμαστε Κυπραίοι. Μπορούμε να αρκέψουμε που την αρκή, να ζήσουμε με λλία τζιαι με πιο λλία. Εμείς εν είμαστε σαν τζείνους. Εμάς έννεν το «σύστημα» που μας διατάσσει. Εμείς θα διατάξουμε το σύστημα.
Όταν ο Schuman και ο Monnet εμιλούσαν για μιαν ενωμένη Ευρώπη σίουρα εν ονειρεύκουνταν μιαν ομάδα χωρών στα βόρεια που μάσιεται να σκοτώσει την άλλην ομάδα χωρών που βρίσκεται στα νότια. Τούτο ήταν μάλλον ο πόλεμος για τζείνους. Τζιαι για εμάς εν πόλεμος τωρά. Απλώς αντί για στρατιωτικές στολές φορούν κοστούμια τζιαι νομίζουν θα μας γονατίσουν γιατί κρατούν τες χρωματιστές κολλούες με τους αριθμούς (που λαλεί τζιαι η Πρασινάδα)!
Πού επήε η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, πού επήαν τα ιδεώδη της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας μας? Εβουρήσαν οι κύριοι και οι κυρίες με τα κοστούμια και τα ταγέρ όπως τα όρνια να ρουφήσουν το γαίμα μας.
Μα έκραξεν τους ούλλος ο πλανήτης, εγινήκαμε ξαφνικά ο ομφαλός της γης όπως εγελούσαμε πάντα ότι πολλοί Κυπραίοι ενομίζαν (ή ενομίζαμε) ότι ήμαστε. Τι ειρωνία!
Έννεν το θέμα τα λεφτά, τα αναθεματισμένα τα χρωματιστά χαρτούθκια που ούλλοι εσυνάαμεν, άλλοι λλίο άλλοι πολλά, άλλοι με τους κόπους μας τζιαι άλλοι που τα ήβραν έτοιμα. Στ ανάθεμα τα ριάλλια τους.
Εν το κούρεμα των ονείρων μας που κλαίμε. Τα λεφτά για τους παραπάνω εν ήταν χρωματιστά χαρτούθκια. Εσυμβολίζαν τα όνειρα μας για το μέλλον το δικό μας, των παιδκιών μας.
Εν την καταπάτηση της αξιοπρέπειας μας που κλαίμε. Μα περιμένετε. Γιατί να κλαίμε? Να θυμώσουμε καλλύτερα. Να ξυπνήσουμε που τούτον τον ύπνο τον βαθύ που τζοιμούμαστε χρόνια τωρά, ήσυχοι ότι εν ασφαλισμένες οι καταθέσεις μας στες τράπεζες.
Είμαστε Κυπραίοι. Μπορούμε να αρκέψουμε που την αρκή, να ζήσουμε με λλία τζιαι με πιο λλία. Εμείς εν είμαστε σαν τζείνους. Εμάς έννεν το «σύστημα» που μας διατάσσει. Εμείς θα διατάξουμε το σύστημα.
Τζαι για μένα τουτο εν το θέμα, τζαι σικκιρτώ ακόμα παραπάνω που τωρα λαλουν εν θα υπάρξει κουρεμα για κατω που €20,000 λες τζαι εν τουτο το πρόβλημα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα ιδεωδη τζαι οι ιδεολογίες εν πολλά ωραία σε βιβλία τζαι ταινίες. Οι ανθρωποι δυστυχώς εν κάμνουμε για τουτα. Ας ειμαστε ρεαλιστες!
Εν θα χαθούμεν εν σιουρο, αλλα ποσα χρονια θα πάμε πισω;
Το να πάμε οικονομικά πίσω για μένα εν σημαίνει ότι πάμε τζιαι σαν άνθρωποι πίσω. Μάλλον το αντίθετο!
ΔιαγραφήEν δυο διαφορετικά πραματα ναι...
ΔιαγραφήΓιατι εν θα χαθουμε? αν συνεχισει τουτη η κοροιδια και η ατιμωρησια που επικρατει δαμεσα, φυσικα εν να χαθουμε. Οσοι εκαταχραστηκαν τα λεφτα του κοσμου πρεπει να τιμωρηθουν, και μετα ο κοσμος ας βοηθησει το κρατος του. Νομιζεις αν συνεχισουμε ετσι με τη διαφθορα το μεσο και την ατιμωρησια που μας εφαε εννα μεινει Κυπρος για τα παιθκια μας?
ΑπάντησηΔιαγραφήΚανένας μας εν νομίζω να αρνιόταν να βοηθήσει τον τόπο του αλλά όι με εκβιασμούς και καταπάτηση της αξιοπρέπειας μας!
Διαγραφήτα μωρα στο δημοτικο καμνουν ακομα τζιντην απαισια εκθεση για την ευρωπη; θυμουμε την κομα. να μιλας για ιδανικα, για ειρηνη, για ιδιαιτεροτητες των λαων.σκεφτου να βαλεις ενα μωρο να γραψει με τουτα που ακουει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈννεν η απόλυτη ειρωνία;; Το πρόβλημα εν ότι επιστέψαμεν τα κιόλας!!
ΔιαγραφήΤώρα θα μου πεις τι το θες και το λες ειδικά τώρα, για να κανείς την έξυπνη ας πούμε, αλλα εμένα αυτο το ευρωπαϊκό όνειρο παντα με ξενιζε.....
ΑπάντησηΔιαγραφήε αφου το ειπες εσυ πρωτη θα το πω τζιε εγω! εμενα εξενιζε με η ιδεα του ευρω οταν αρκεψα να καμνω οικονομικα. μου ηταν αδιανοητο πως μπορουν να δουλεψουν τοσες τοσο διαφορετικες οικονομιες με κοινο νομισμα
ΔιαγραφήΚολόνα μου υπήρχαν πολλοί σαν εσένα, εγώ ήμουν στο αντίπαλο στρατόπεδο (αιώνια ρομαντική) και τώρα νιώθω πολύ απογοητευμένη!
ΔιαγραφήDreamer χτες διάβαζα ένα άρθρο που έλεγε ότι χώρες με τόσα διαφορετικά συστήματα θα ήταν αδιανόητο να συνυπάρξουν κάτω από ένα κοινό νόμισμα! Ίσως κι εμείς να έπρεπε να το ψάχναμε ακόμα λίγο πριν ενταχθούμε στην ευρωζώνη
Αυτά τα σκέφτεστε και όταν περνάτε το οδόφραγμα για ψώνια και τουρισμό στην κατεχόμενη Λευκωσία; Νιώθετε κι εκεί περήφανια για το ανάστημα που ορθώνετε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕντελώς φιλικά, απλά μια σκέψη έκανα...
Εν σε μένα που αναφέρεσαι όταν το λαλείς τούτο για τον τουρισμό και τα ψώνια;;; Επίσης δεν καταλαβαίνω τον συσχετισμό με το ποστ μου...
Διαγραφή