Η επικίνδυνη ζωή των μπλόγκερς!

Τωρά λοιπόν που εξεμπροστιάστηκα στον Tall n' Handsome τζιαι εν έχω τίποτε να κρύφκουμαι, μπορώ άνετα να γνωρίζω διάφορους μπλόγκερς χωρίς να πρέπει να επινοώ παραμύθκια για το πού τους ξέρω.
Αποφάσισα να ζήσω λλίο επικίνδυνα τζιαι να πάω με την Πρασινάδα στη Λεμεσό να συναντήσουμε την Αχάπαρη και την Γρούτα. Μπαίνουμε λοιπόν στο αυτοκίνητο και ξεκινούμε που τη Λευκωσία για τη Λεμεσό. Μπίρι μπίρι στη διαδρομή, εν εσιωπήσαμε, έχουμε πολλά κοινά με την Πρας (όι όμως το επιστημονιλλίκι δυστυχώς!), είμαστε και οικογενειακοί φίλοι τζιαι εν το εξέραμε, φτάνουμε Λεμεσό τζιαι με τες άψογες οδηγίες της Αχάπαρης εφτάσαμε σπίτι της. Πού να φανταστούμε τι μας επερίμενε? Κτυπούμε το κουδούνι, αννοίει μας η Αχάπαρη ολόχαρη τζιαι πριν καν ρωτήσει ποια είμαι (εν της είπε η Πρας ποιαν ήταν να πάρει μαζί της) τι μας λαλεί??

Ταταραταταρατα

"ΕΚΑΜΑ ΣΑΣ ΓΛΥΚΙΣΜΑ"!!

Αντιλαμβάνεστε τον πανικό που ακολούθησε. Ομολογώ ότι επεράσαν διάφορα που το νου μου που, μεν νευριάσεις αγαπητή Αχάπαρη, εσύ τα έγραψες στο μπλογκ σου, όπως πχ που έψησες τες τρούφες, έκρουσες τα μπισκότα, εκτύπησες στο μίξερ μιαν κρέμα τζιαι έμεινε το γάλα πουπάνω κτλ. Επίσης εσκέφτηκα "παναγία μου εν κάμποση ώρα η διαδρομή για να μας πιάσει κανένα κόψιμο, πού να σταματήσουμε θα είναι τζιαι νύχτα!". Εκοίταξα το κέικ. Ήταν μέσα σε μια στενόμακρη φόρμα τζιαι ήταν λλίο τέλεια καθούμενο. Ομολογώ ότι έπιασεν την λλίος πανικός την Αχάπαρη διότι εν έφκαινε που την φόρμα αλλά όταν ήρτε η Γρούτα ανέλαβε δράση! Άρπαξε το, εποκούππισε το, εφάτζιησε το καλά καλά τζιαι άμαν είδεν ότι εν έφκαινε, έφκαλε το με το μαχαίρι. Που έξω ήταν στερεό, που μέσα ήταν....υγρό! Όι, εν ήταν ωμό, ήταν λάβα κέικ!! Το κέικ που θέλει τέχνη να το κάμεις, που το βάλλουν σε διαγωνισμούς μαγειρικής, που πρέπει να πετύχεις την κατάλληλη θερμοκρασία στο φούρνο και να ψηθεί ακριβώς όσο πρέπει για να μείνει που μέσα υγρό τζιαι πόξω ψημένο. Επέτυχε το καταλάθος είμαι σίουρη η Αχάπαρη! Εντάξει, έμεινε το μισό μες την φόρμα αλλά όσον εκατάφερε η επιδέξεια Γρούτα να ξεκολλήσει ήταν πολλά καλό. Τα μωρά ετιμήσαν το αφού ήταν το μόνο σοκολατένιο ενώ τζείνα που επήραμε εμείς για να δείξουμε τες νοικοκυροσύνες μας μπαίνοντας στο μάτι της Αχάπαρης ήταν άλλου είδους.
Πάντως, ανάμεσα σε γέλια και πειράγματα, ετσακίσαμε τα γλυκίσματα, τωρά εν ξέρω γιατί επροκαλέσαν εφιάλτες της Αχάπαρης, τζιαι επεράσαμε πολλά ωραία αν τζιαι εγώ βασικά επήα ακάλεστη!

Υ.Γ. Παρόλο που ήδη έγινε λόγος σε διάφορα μπλογκς για το γλύκισμα, έθελα να το γράψω όπως το εβίωσα εγώ! Άσε που θεωρώ ότι πλέον εν ντοκουμέντο που θα πρέπει να καταγραφεί στην ιστορία της μπλογκόσφαιρας!