Pregnancy stories

Και αισίως φτάνουμε στον 7ο μήνα! Μέχρι τώρα δεν μπορώ να πω ότι είχα δύσκολη εγκυμοσύνη πέραν που κάτι μικρά μικρά του τελευταίου μήνα που με ταλαιπωρούν κάπως. Ούτε να κρεβατωθώ χρειάστηκε ούτε να περιοριστώ σε κάτι. Την περασμένη Παρασκευή να σκεφτείτε πήγα και σε club (!) και εσούστηκα κιόλας! Η κοιλιά μου που επαραπονιούμουν ως τον 5-6 μήνα ότι ήταν πολλά μικρή, ξαφνικά επετάκτηκε! 
Όμως ως τωρά ο τελευταίος μήνας εν πιο συναρπαστικός. Είμαι κυριολεκτικά ερωτευμένη με την κοιλιά μου αλλά σςςςςςςςςςς μεν το πείτε σε κανέναν να με περιπαίζει. Είμαι μυστικά ερωτευμένη με την κοιλιά μου και εν αφήνω κανέναν να το ανακαλύψει φυσικά. Εκτός που τον Tn'H ο οποίος επίσης κάμνει διάφορα τρελλά όπως συνομιλίες με την κοιλιά μου, φιλιά, βάλλει της μουσικές κτλ όμορφα χαζοχαρούμενα πράματα που κάμνουμε σπίτι μόνοι μας. Θώρει με ούλλη μέρα να απλώνω και να έχω τα χέρια μου πάνω στην κοιλιά μου και βλέμμα χαμένο στο κενό και γελά. Αλλά τι να κάμω;; Όταν νιώθω τες κλωτσιές, τα στριφογυρίσματα, όταν γίνεται σκληρή στην μια πλευρά που καταλαβαίνω ότι τζιαμέ μπορεί να είναι ένα ποδαράκι, το κεφαλάκι ή το κωλούι της αντέχω να μεν τζιήζω; Άσε που κάμνει καράτε μες την κοιλιά μου και μόλις τζιήσει κάποιος άλλος για να νιώσει σταματά! χιχιχιχιχι
Μπορώ να πω ότι ξεπέρασα κάπως τη φάση "μεν τζίηζετε την κοιλιά μου" ή ίσως απλά εσυνήθισα την. Βασικά ενοχλεί με ακόμα το "χαΐδεμα", να τζίηζουν δηλαδή σιουμαλίζοντας την κοιλιά μου. Τούτο πειράζει με αλλά σημειώστε ότι και πριν επείραζε με το σιουμάλισμα που πολλοί και πολλές κάμνουν ασυναίσθητα όταν κάθεσαι δίπλα τους. Βάρτε το χεράκι σας όμορφα κι ωραία στην στρογγυλή κοιλιά μου που καταλάβω γιατί εν τόσο προκλητικό για τους παραπάνω να θέλουν αλλά αφήστε το ακίνητο (και μπορεί να νιώσετε και καμιά κλωτσιά για μπόνους!) και έννεν ανάγκη να με σιουμαλίζετε με κυκλικές κινήσεις και μάλιστα γύρω που το αρφάλι μου το οποίο εν απαγορευμένη (διά ροπάλου) περιοχή ακόμα και για τον Tn'H!
Εφτιάξαμε σιγά σιγά και το δωμάτιο της κοράσας μας, με φωτεινούς κίτρινους τοίχους και μικροσκοπικά ρουχαλάκια που λιώνω κάθε φορά που τα θωρώ. Εν επιάσαμε πολλά ρούχα διότι ξέρω ότι θα μας φέρουν πολλά. Επαραγγείλαμε καροτσάκι, κρεβατάκι που εν τα άκρως απαραίτητα και όλα τα υπόλοιπα σιγά σιγά. Μα τι όμορφα που εν όλα τα μικρούλικα!!
Όσο κοντεύκει ο καιρός ανυπομονούμε! Απολαμβάνω μεν τη φάση που περνώ, εν υπέροχο αίσθημα και ήδη νιώθω ότι αναθεώρησα διάφορα πράματα μέσα μου αλλά νομίζω την πλάκα μας θα την πάθουμε όταν θα έχουμε και το μωρό. Και ναι αντιλαμβάνομαι ότι σίουρα θα είναι κουραστικό, περιλαμβάνει ξενύχτια και πολλή δουλειά και άγχος για τα άγνωστα αλλά εν αξίζουν ούλλα τον κόπο; Α, ήβρα το μόνο πράμα που με εκνευρίζει σε αυτή τη φάση. Ότι οι παραπάνω γονιοί μόλις με δουν λαλούν μου "χαρείτε τωρά γιατί μετά εν θα μπορείτε, πηαίννετε τες βόλτες σας τωρά γιατί μετά θα είσαστε συνέχεια σπίτι, κοιμηθείτε τωρά για να αντέξετε μετά κτλ κτλ". ΝΕΥΡΙΑΖΩ. Οκ, ξέρουμε ότι το να γίνεις γονιός έννεν εύκολο πράμα αλλά μεν το παρουσιάζετε σαν να και κάμνετε καταναγκαστικό έργο στα κάτεργα! Και προπάντος μεν μας πανικοβάλλετε αχρειάστα. Όταν θα έρτει η ώρα του χορού θα χορέψουμε. Αν δεν εθέλετε ας μεν εκάμνετε μωρά.
Τέσπα.

Αυτά αγαπητοί μου! Σας εύχομαι να περάσετε όμορφα το Πάσχα, να ξεκουραστείτε και να αλλάξετε παραστάσεις!