Sleep log

Γράφω τα για να θυμούμαι…


Μόλις την φέραμε σπίτι κοιμόταν στο ρηλάξ και μετά την μεταφέραμε στο κρεβατάκι της. Ή κοιμόταν πάνω μας, δίπλα μας στον καναπέ και μετά την μεταφέραμε στο κρεβάτι της. Να την βάζαμε απευθείας ξύπνια στο κρεβάτι της δεν υπήρχε θέμα διότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί εκεί μόνη της κι εγώ είμαι κάθετα, οριζόντια και διαγώνια αντίθετη σε cry-it-out methods. Μόλις την βάζαμε στο «τεράστιο» κρεβατάκι της ξυπνούσε. Δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Ήταν και καλοκαίρι, αργούσαμε να ξαπλώσουμε, την αφήναμε λοιπόν με τις ώρες στο ρηλάξ και κοιμόταν μια χαρά. Προσθέσαμε και κάποιου είδους στρωματάκι για να είναι πιο άνετα. Κάποια στιγμή αποφασίσαμε ότι μάλλον δεν πρέπει να είναι εκεί μέσα τόσες ώρες. Επίσης τι θα γινόταν την νύχτα; Έτυχε και νύχτα να ξυπνήσει για τάισμα και να την τραβήξω με το ρηλάξ δίπλα στο κρεβάτι μας αφού δε άντεχα να κοιμάμαι άλλο στον καναπέ. Πόσες φορές να ξυπνήσω αφού ο καημένος ο Tn’H σπάνια να νιώσει τι γίνεται στον ύπνο του. Άστε που επειδή αλλάξαμε πλευρά στο κρεβάτι για να βολεύει με το κρεβατάκι του μωρού ξεχνιόταν και μου έριχνε κλωτσιές στον ύπνο του.

Μια μέρα λοιπόν που ήμουν μόνη μου στο σπίτι μου ήρθε μια ιδέα. Να την αφήσω να κοιμηθεί στο ρηλάξ και μόλις κοιμηθεί βαριά να την μεταφέρω με το στρωματάκι στο κρεβάτι της. Δούλεψε….για λίγο. Συνέχιζε να κοιμάται αφού ήταν στο ίδιο στρώμα αλλά επειδή είχε μεγάλο χώρο να κινηθεί άπλωνε χέρια, κλωτσούσε πόδια και ξυπνούσε. Την βρίσκαμε πλάγια, με τα πόδια ανάμεσα στα κάγκελα.

Τότε μου ήρθε μια άλλη ιδέα. Αφού αυτής της μικρής κυρίας - όπως την λέει η γιαγιά μου - της αρέσει να νιώθει «περιορισμένη» και καλάθα δεν είχαμε τόπο να βάλουμε και το κρεβάτι της για να βγει από το δωμάτιο μας έπρεπε να ξεβιδωθεί κτλ…τότε θα δημιουργήσω ένα «περιοριστικό περιβάλλον». Πήρα λοιπόν διάφορα τύπου μαξιλάρια και δημιούργησα ένα «βαθούλωμα» που δεν θα μπορούσε να κινηθεί δεξιά – αριστερά και να ξυπνήσει. Πέτυχε!! Θυμάμαι έστειλα φωτογραφία στον Tn’H με περιγραφή «κοιμάται εδώ και δυο ώρες συνεχόμενες!!!» και τον εντυπωσίασα.

Μετά από αυτό το στάδιο ακολούθησαν διάφορα. Βαρέθηκε το ρηλάξ, ήθελε να κοιμάται δίπλα μας στον καναπέ. Μετά ανακαλύψαμε ότι προτιμά να κοιμάται στο πλάι. Μετά αποφάσισε ότι δεν θέλει να κοιμάται στην αγκαλιά μας. Την έβαζα στο κρεβάτι μου και ξάπλωνα δίπλα της χωρίς να την αγγίζω μέχρι να της «γελάσω» και να την κουνήσω λίγο να κοιμηθεί. Και μετά την μετέφερνα στο κρεβάτι της. Μετά κατάργησε και αυτό τον τρόπο και επέστρεψε στην αγκαλιά μας (εμένα κυρίως). Πάνω μου να κοιμάται με τις ώρες. Την μετέφερνα και πάλι στο κρεβάτι της. Κάποτε ξυπνούσε κάποτε όχι. Μετά αποφάσισε ότι θέλει να κοιμάται μπρούμυτα. Την βάζαμε πλάι, γυρνούσε μόνη της μπρούμυτα. Την αφήσαμε αφού έτσι την έβρισκε.

Και μετά κοιμόταν μόνο όταν ήταν μαζί μας στο κρεβάτι μας αλλά πάνω στο χέρι μου! Όταν ήταν στο κρεβάτι της ξυπνούσε 27348274 φορές ώσπου τελικά την έβαζα μαζί μου. Τα χέρια μου, η ωμοπλάτη μου πιασμένα μονίμως. Γι αυτό ο Tn’H με στέλνει για τον Βαλεντίνο για κανένα τρίωρο να με τρίψουν και να με χαλαρώσουν. Με βαρέθηκε να τον βάζω να μου κάνει μασσάζ.

Τώρα είμαστε στη φάση που ένα βράδυ κοιμάται μια χαρά 10 ώρες συνεχόμενες στο κρεβάτι της και άλλο βράδυ θέλει να κοιμάται μαζί μας. Αλλά να μην την αγγίζουμε. Να κοιμάται ανάσκελα, με τα χέρια ανοικτά και τα πόδια της να κλωτσούν σε κάθε κατεύθυνση. Στα πλευρά μας, στα μούτρα μας κτλ. Ψες κοιμηθήκαμε με το καράτε κιντ! Τα μάτια της κλειστά και το χέρι της να αρπάζει τα μαλλιά μου, την μύτη του παπά της, τα μάτια μου…Κι εγώ σχεδόν να κρέμομαι η μισή κάτω από το κρεβάτι ενώ ο Tn’H κολλημένος στον τοίχο. Κι η μικρή κυρία…κυρία στην μέση μας!

Σχεδόν 9 μηνών και μας κάνει ό,τι θέλει! Αχ τι μας περιμένει!