**Update-please help!** It's my party and I'll cry if I want to!! (No, I won't!!)

Λοιπόν αγαπητοί μου!
Μήπως ξέρει κανένας πώς να κάνω jello shots με βότκα ή ρούμι?? Οι οδηγίες που βρίσκω στο ίντερνετ λένε "να αντικαταστήσω την αναλογία του ΚΡΥΟΥ νερού με το ποτό". Όμως το τζέλλυ μον αμί που έχω δεν λέει να βάλω κρύο νερό για να κάνω το τζέλλυ κανονικά. Λέει απλά να διαλύσω το φακελάκι σε 2-3 ποτήρια ζεστό νερό και όταν κρυώσει να το βάλω στο ψυγείο.
Σας ακούω!

My carnival thoughts...

Πείτε μου σας παρακαλώ, εσείς οι γονιοί ιδιαίτερα που σίγουρα επισκέπτεστε τα Jumbo. Τι στο καλό λένε οι δυο καρναβαλίστικες του διαφημίσεις?? Επειδή είμαι σίγουρη ότι η μια λέει "μοιάζουν να είναι όλα πορνό" και η άλλη "φόρεσε τα σέξυ σου απόψε". Μήπως με γελούν τα αφτιά μου?? Ποιος στο καλό σκέφτηκε αυτές τις διαφημίσεις?
Γιατί όταν ο άντρας (μου) έχει να κάνει κάτι το αντιμετωπίζει σαν ΤΟ πρότζεκτ της ζωής του? Για να κάνουμε ένα πάρτυ, θα κάνει ολόκληρη διοργάνωση μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια! Έχει αυτή την μανία να θέλει να είναι όλα τέλεια, ειδικά όσα αφορούν εμένα ή τους υπόλοιπους. Αυτό είναι καλό γιατί δείχνει πόσο πολύ νοιάζεται....αν δεν είχε όμως κι αυτό το άγχος...!!!
Άσχετο 1: Γιατί οι προϊστάμενοι να είναι πάντα τόσο μ@λ@κες??? Και στην περίπτωση μου που είναι και γυναίκα ακόμα χειρότερα!! Χτες μου τέντωσε τόσο πολύ τα νεύρα που έβγαλα έρπη από το κακό μου!! Δεν μπορώ να ακούω άλλο τη φωνή της, απέκτησα αλλεργία! Γράφω εγώ τις επιστολές, τα υπομνήματα, κάνω την κινητοποίηση, κάνω τα τηλέφωνα και παντού βάζει αυτή την υπογραφή της και παντού λέει ότι αυτή τα κάνει.
Άσχετο 2: Πριν από λίγες μέρες πήγα στην Τίνος Πρίνος είναι η Λαχαναγορά και το πάρκινγκ ήταν σχεδόν άδειο. Σημείωστε πρόκειται για πολύ μικρό χώρο, δεν είναι δα και κανένα αχανές πάρκινγκ που πρέπει να περπατήσεις για να μπεις στην Λαχαναγορά. Έρχεται μια "κυρία" με το ωραίο της αυτοκίνητο και παρκάρει κανονικότατα σε έναν από τους δυο χώρους στάθμευσης που υπήρχαν για ανάπηρους και κατεβαίνει άνετη. Παλάβωσα. Το πάρκινκγ ήταν ακριβώς δίπλα από ΆΔΕΙΑ κανονικά πάρκινγκ. Ειλικρινά νιώθω βλάκας που δεν είπα κάτι αλλά ήταν τόσο παλαβό που έμεινα στήλη άλατος. Έπρεπε να την έβγαζα κι αυτήν φωτογραφία σαν την άλλη του Μάντισονς.
Άσχετο 3. Σχεδόν καθημερινά βλέπω αυτή την εικόνα: Ένα αυτοκίνητο σαράβαλο γεμάτο μουσικά όργανα και ένα αναπηρικό καροτσάκι. Ένας άντρας αχτένιστος και κακοντυμένος μισοξαπλωμένος στις μαξιλάρες του αυτοκινήτου, να παίζει ένα μεγάλο αρμόνιο. Τι πιο περίεργη εικόνα!!!

Έχω μια discoball στο σαλόνι μου. Και φωτορυθμικά. Και μουσική 70ς-80ς. Καλεσμένοι μου είναι η Μαdonna, o Elvis, o Travolta, η Marilyn Monroe, η Cher, rock stars, hippies και άλλοι. Σωστά το καταλάβατε....J&B let's start a party!!

Πολλά ήταν τα φιλμάκια εποχής που λατρέψαμε όταν τα κατεβάσαμε για να ετοιμάσουμε τη μουσική του πάρτυ. Εν τω μεταξύ είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις playlist. Ειδικά σε συνδυασμό με την αγωνία του άντρα να γίνουν όλα τέλεια...Βρες τα τραγούδια (στην αρχή δεν βρίσκαμε, τώρα έχουμε πιο πολλά από όσα πρέπει και πρέπει να αφαιρέσουμε), να έχουν καλή εικόνα γιατί θα δείχνουμε και τα φιλμάκια, να είναι καλός ο ήχος, να φτιαχτούν όλα για να είναι στην ίδια ένταση, να κοπούν περιττές εισαγωγές και κενά και το πιο σημαντικό...η σειρά με την οποία θα μπουν!!

Σας αφιερώνω ένα από τα πολλά που μας χάρισε άφθονο γέλιο!!

Αχ, σε αυτή την εποχή θα ήθελα να ζω!!

Ασύνδετα

Ξέρω ότι δεν γράφω συχνά και ούτε σχολιάζω τα δικά σας. Μα σας διαβάζω τακτικά.

Τι να πω, δεν προλαβαίνω!! Απορώ όλοι εσείς που έχετε οικογένεια, παιδιά, πώς προλαβαίνετε!
Την περασμένη βδομάδα ήρθε ο Αντίχριστος επίσκεψη και έκαμε μου "παρατήρηση" ότι δεν γράφω. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω έμπνευση και μόνο σκόρπιες σκέψεις μπορώ να γράψω. Όπως είπα και του Αντίχριστου, πριν έτρεφε με η δυστυχία μου. Τώρα απλά είμαι ευτυχισμένη.

Τι να σας πω λοιπόν? Για την συγκατοίκηση? Για μένα είναι υπέροχα, εύχομαι το ίδιο και για τον Έρωτα. Μαγειρεύω, κάνω τις δουλειές μου και τίποτε δεν μου φαίνεται αγγαρεία. Όμως με βοηθά τρομερά παρόλο που εγώ σχολάνω μεσημέρι και αυτός απόγευμα. Και δουλειές κάνει (όλες τις δουλειές!) και μαγειρεύει και πλένει πιάτα. Αναγνωρίζω ότι θα δυσκολευόμουν αφάνταστα χωρίς την βοήθεια του. Γενικά είναι υπέροχος άνθρωπος και τώρα που τον γνωρίζω και στην καθημερινότητα μας, τον ερωτεύομαι περισσότερο. Μια φίλη μου είπε ότι μετά τους 3-4 μήνες σχέσης αλλάζουν τα πράγματα και περνά ο ενθουσιασμός. Αύριο, του Αγ. Βαλεντίνου κλείνουμε 7 μήνες και κάθε μέρα νιώθω πιο ερωτευμένη και χαρούμενη.
Δεν έχουμε πραγματικά προβλήματα ούτε σοβαρές διαφωνίες. Χτες μόνο διαφωνήσαμε όταν ο ένας είπε ότι θέλει δυο παιδιά κι ο άλλος τρία! :)))

Αγοράσαμε Thermomix. Και βρήκε ο άντρας παιχνίδι με κουμπάκια και χρονοδιακόπτες και ζυγαριά ακριβείας και όλη μέρα παίζει! Μέχρι και ψωμί φουρνίσαμε. Μου αρέσει που του αρέσει.
Σήμερα πήγαμε εκδρομή μεγάλη παρέα στον Άγιο Θεόδωρο για ψάρι. Το ψάρι δεν μου πολυάρεσε γιατί είπαμε να παραγγείλουμε μεζέδες και όλα ήταν τηγανιτά εκτός από την τσιπούρα στο τέλος. Κι εγώ που γενικά προσέχω την διατροφή μου μου ήρθαν λίγο βαριά για το στομάχι μου. Ήταν παντού καταπράσινα, αγριεμένη θάλασσα, είδαμε υπέροχα τοπία. Μετά πήγαμε βόλτα στις Φοινικούδες στη Λάρνακα και κάτσαμε για καφέ. Στη διαδρομή είδαμε και το υπέροχο πάρκο γλυπτών, το "Πετραίον". Τεράστια, εντυπωσιακά αγάλματα.
Στις Φοινικούδες είδα και τον Invictus από μακριά αλλά ντράπηκα να πάω να του μιλήσω.
Έρχονται τα γενέθλια μου και μετά από μερικά χρόνια, θα κάνω πάρτυ! Αυτή τη φορά στο σπίτι μου με όλους τους φίλους μου. Και...θα είναι μασκέ πάρτυ αφού είναι κοντά στα καρναβάλια. Και όχι απλό μασκέ, είπαμε να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο για να μην δυσκολέψουμε τους καλεσμένους μας και να τους πούμε να ντυθούν κάτι από τις δεκαετίες 70 και 80. Χίππυς, πανκς, αστέρια της ποπ, της ροκ, όλοι κάτι θα βρουν. Ανυπομονώ!!!

Έγραψα ένα σωρό πράγματα ασύνδετα. Πειράζει?

Υπομονηηηηηηή

Καλημέρα σας!
Είναι σχεδόν 11 το πρωί και είμαι ολομόναχη. Απλώνω στον καναπέ πίνοντας τον καφέ μου, με την αιώνια θέα τα πεύκα και βλέπω μαγειρική στην τηλεόραση. Είναι η πρώτη φορά στο νέο μας σπίτι που κοιμηθήκα μέχρι τις 10 το πρωί. Το χρειαζόμουν. Πέρα από την τηλεόραση, είναι απόλυτη ησυχία. Σε αντίθεση με χτες το βράδυ.
Έγραψα λοιπόν στην προηγούμενη ανάρτηση ότι γίναμε γονείς. Θα σας πω σήμερα πως ήταν η εμπειρία μου με ένα παιδάκι στο σπίτι μας.
Ήρθαν χτες το βράδυ ένα ζευγάρι φίλων μας με το τρίχρονο αγοράκι τους. Μα τι παιδί!! Τρεις ώρες ήταν εδώ, ούτε δευτερόλεπτο δεν έκατσε!!!! Έτρεχε τόσο πολύ πάνω κάτω που ίδρωσε. Και εννοείται τα έπιπλα μας δεν είναι καθόλου childproof. Γυάλινο τραπεζάκι με αιχμηρές γωνιές, χαλί που γλυστρά, αναμένα κεριά, μεγάλα ποτήρια γυάλινα κτλ. Δεν σιώπησε λεπτό, δεν άκουγε τι του λέγαμε, δεν έκατσε ούτε ένα δευτερόλεπτο. Οι γονείς του μου είπαν ότι είναι "σχετικά φρόνιμος απόψε" και ότι στο δικό του περιβάλλον είναι πολύ πιο ζωηρός. Αυτό το παιδί ήταν υπερκινητικό από βρέφος.
Εγώ πάντως κουράστηκα και μόνο που τον έβλεπα. Ο άντρας μου, φύσει πιο υπομονετικός, θεώρησε ότι "έτσι εν τα μωρά ρε αγάπη". Η φίλη μου είπε όταν μείνω έγκυος να μην τρώω σοκολάτες.

Εγώ πάλι σκέφτομαι ότι μια στείρωση δεν είναι τελικά και τόσο κακή ιδέα!! 

Να μας ζήσει!!

Εγινήκαμε γονιοί.

Ενός υπέροχου, πούρεκκου, 10χρονου αγοριού που την Κένυα.

Μέσω του Sophia Foundation for Children. Πολλά εύκολα και πολλά απλά.

Όποιος θέλει παραπάνω πληροφορίες, ας επικοινωνήσει μαζί μου.

Με μόνο 20 ευρώ τον μήνα καλύφκουνται κάποια που τα πιο βασικά του έξοδα, το φαΐ του. 

Το όνομά του είναι Εμμανουήλ που σημαίνει "ο Θεός είναι μαζί μας", έννεν ωραίο?

Να μας ζήσει!

 

Κάμε το κι εσύ, κι εσύ, κι εσύ.

20 ευρώ εν τρεις καφέδες τον μήνα. Σιγά το πράμα.

Το μίνιμουμ που τρώμε εμείς έξω σε μια μέρα, εν το φαΐ του για ένα μήνα.

 

Δεν σας το γράφω για να παινευτώ ή να μου πείτε μπράβο.

Γράφω σας το επειδή, πραγματικά 20 ευρώ τον μήνα εν λεφτά που τρώμε και στο περίπτερο.

Κι επειδή πιστεύκω ότι ανθρώποι που εκφράζονται γράφοντας, εν ευαίσθητοι.

Γράφω σας το επειδή εν πολλά απλό να το κάμετε κι εσείς.

 

Εν νομίζετε?

 

Υ.Γ. Θα ήθελα να βάλω και τη φωτογραφία του μα δεν ξέρω αν είναι σωστό.

Εκαταφέραμεν τα!

Γράφω σας στα κλεφτά.
Εκαταφέραμεν τα και εμετακομίσαμε επιτέλους. Σήμερα. Τωρά. Πρώτη μας νύχτα δαμέ. Σε τούτο το νέο διαμέρισμα που επιπλώσαμε, που εξοπλίσαμε μόνοι μας. Ενώνοντας τα γούστα μας και κάμνοντας διάφορους συμβιβασμούς. Εκαταφέραμεν τα. Μα είμαστε δυο πτώματα. Δύσκολο πολλά να μεταφέρεις ρούχα και προσωπικά αντικείμενα σε μια μέρα.
Τωρά γράφω σας στα κλεφτά. Απλώσαμε κι οι δυο στους καναπέδες και περιμένουμε το φαΐ μας. Ούτε ώρα είχαμε μα ούτε και τις πρώτες ύλες για να μαγειρέψουμε σήμερα. Αύριο τα ψώνια μας. Άτε, άλλο κουβάλημα, άλλο συγύρισμα. Ούφου πιον.
Θώρω τον που πέφτει δαμέ δίπλα μου, πάνω στους καινούριους μας κανάπεδες και σκέφτουμαι. Τι γίνεται τωρά, τούτο εν το σπίτι μου, το σπίτι μας? Εν το νιώθω ακόμα, νιώθω σαν να είμαι φιλοξενούμενη. Να μεν λερώσω, να μεν σπάσω, να μεν περπατήσω ξυπόλητη χαμέ.
Θώρω τον που πέφτει δαμέ μπροστά μου και σκέφτομαι ότι θέλω να...
Αστειεύκουμαι. Είμαι τόσο πτώμα που το μόνο που μπορώ να σκεφτώ εν το κρεβάτι μας.
Θωρώ τον και σκέφτομαι ότι αύριο κλείνουμε έξι μήνες.
Τζιαι δείτε μας.
Νέφκει μου να πάω να πέσω μαζί του στον ίδιο καναπέ.
Πάω.

Ρεκόρ

Πείτε μου ποιοι άλλοι κατάφεραν να εξοπλίσουν ολόκληρο σπίτι μέσα σε 10 μέρες. Με 4000 ευρώ.
Και εννοώ τα πάντα! Εκτός κύριες ηλεκτρικές συσκευές που τις είχαμε ήδη. Μας έδωσαν βέβαια και οι δικοί μας πολλά πράγματα ειδικά για την κουζίνα μας. Μα έπρεπε φυσικά να πλυθούν, να κουβαληθούν και να τακτοποιηθούν.

Σε 10 μέρες λοιπόν...
Βρήκαμε καναπέδες. Ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι. Δεν συμφωνούσαμε, δεν μας άρεσαν, είχαν τρελλές τιμές. Κάναμε μεγάλη έρευνα αγοράς. Είδαμε καναπέδες των 300 ευρώ και καναπέδες των 3000. Τους θέλαμε και ετοιμοπαράδοτους. Ήταν δύσκολο. Καταλήξαμε τελικά στο ΙΚΕΑ και πήραμε καναπέδες αρκετά ακριβούς σε σύγκριση με τους υπόλοιπους που είδαμε εκεί, μα ήταν μια μέση τιμή για τα υπόλοιπα καταστήματα. Τους ερωτεύτηκα γιατί είναι υπέροχοι.
Τραπεζάκι βρήκαμε από το At Home. Είναι υπέροχο, γυαλί και συρτάρι μαζί.
Κρεβάτι, κομοδίνα και αυτά από το ΙΚΕΑ. Ευτυχώς έχω έναν άντρα που πιάνουν καλά τα χέρια του.
Γενικά το ΙΚΕΑ μας βόλεψε πάρα πολύ και στα μικροέπιπλα. Μέχρι και τραπεζάκι για το λάπτοπ μου βρήκαμε όπως το ήθελα και φωτιστικά δαπέδου και οροφής και αμπαζούρ.
Πήγα και στο La Maison που πολλοί από εσάς μου προτείνατε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, με βόλεψε αφάνταστα!! Βρήκα και πιάτα και ποτήρια και ένα σωρό για την κουζίνα μου. Μέχρι και υπέροχα μαξιλάρια για τους καναπέδες μας.
Πήραμε και χαλί. Κόκκινο από τον Κόκκινο. :)
Για quilt, quilt covers, μαξιλάρια πήγαμε στο Marks and Spencer και Victoria's House. Βρήκαμε υπέροχα πράγματα και φτιάξαμε το πιο καταπληκτικό υπνοδωμάτιο κόκκινο με λίγο μαύρο. Σε προκαλεί να ξαπλώσεις το κρεβάτι μας.

Αγοράσαμε τα πάντα. Όλα επιλεγμένα με προσοχή και σε τίποτα δεν είπαμε "οκ είναι καλούτσικο, ας το πάρουμε". Μόνο αυτά που μας ενθουσίαζαν.

Κουράστηκα πάρα πολύ. 10 μέρες να βλέπουμε καταστήματα σε όλη τη Λευκωσία, να διαλέγουμε, να μετρούμε τον χώρο, να κουβαλούμε, να καθαρίζουμε, να τακτοποιούμε, να μην προλαβαίνουμε να φάμε, να οργανώνουμε τη μέρα μέχρι το δευτερόλεπτο. Μα είμαστε κατενθουσιασμένοι.
Μετά από μια Κυριακή που πέρασα να συγυρίζω, να καθαρίζω και να στήνω έπιπλα...
Η αποθέωση ήρθε όταν ξαπλώσαμε παρέα στον ίδιο καναπέ πίνοντας το τζίντζερ τσάι μου, τρώγοντας home made cookies με τα φώτα σβηστά και αναμένο μόνο ένα φωτιστικό αμπαζούρ και είδαμε την λάμψη ο ένας στα μάτια του άλλου. Άξιζε το τρέξιμο και τον κόπο και την κούραση.
Το κουκλίστικο σπιτάκι μας. Που φτιάξαμε μαζί.

Την άλλη βδομάδα μετακόμιζουμε τα ρούχα μας και τα προσωπικά μας αντικείμενα. Μπαίνει και η τηλεόραση και τέλος!!

Μοναδικό μου παράπονο...Ενώ πολλοί δικοί μας ενδιαφέρθηκαν πολύ, ήρθαν να δουν το σπίτι μας, πρόσφεραν τη βοήθειά τους και γενικώς ήταν εκεί....οι δυο πιο κοντινοί μας άνθρωποι (η δική μου και η δική του) δεν ήρθαν. Ούτε ρώτησαν αν χρειαζόμαστε βοήθεια σε τίποτα.

Αλλά δεν θέλω να έχω αυτό σαν τελευταία μου σκέψη.
Είμαι χαρούμενη που (σχεδόν) τελειώσαμε.
Ανυπομονώ για την συνέχεια...

Η μαγική πόλη

Καλή χρονιά σε όλους σας! Μακάρι αυτή να είναι η καλύτερη χρονιά για όλους μας γεμάτη χαρές, λίγες λύπες και κυρίως υγεία.

Από ότι βλέπω, όλοι είσαστε απασχολημένοι και δεν έχω και πολλά να διαβάσω. Ευτυχώς δηλαδή γιατί με όλα όσα τρέχω να κάνω τις τελευταίες μέρες (να εξοπλίσω ένα ολόκληρο διαμέρισμα, να καθαρίσω, να μετακομίσω, να τρέξω από τραπέζι σε τραπέζι, να δω φίλους που είχα να δω καιρό κτλ κτλ), δεν προλαβαίνω καν να ανάψω τον υπολογιστή.

Θέλω να σας πω πώς πέρασα στην Πράγα.
Σκέφτομαι να μην σας γράψω πολλά πράγματα και να αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν από μόνες τους.

Κρίμα μόνο που δεν μπορώ να βάλω και φωτογραφίες με τον έρωτα, έχουμε μερικές καταπληκτικές.
Θα σας πω μόνο ότι πέρασα Υ-ΠΕ-ΡΟ-ΧΑ και συστήνω την πόλη αυτή ανεπιφύλακτα!!!
Κι επειδή λίγο χιούμορ δεν βλάφτει...

10 διαπιστώσεις μιας Κύπριας:

1. Εγώ δεν μπορώ να ισορροπήσω με τακούνια μέσα στο σπίτι μου, γιατί νόμιζα ότι θα μπορούσα να περπατήσω στο χιόνι που όταν παγώσει γίνεται σαν πίστα ice skating?? Σοβαρά, εκτός του ότι έκανα πέντε μίλια δέκα ώρες για να πάμε από εδώ μέχρι εκεί, αν δεν με άρπαζε 3-4 φορές η αγάπη μου θα έκανα θεαματικές  πτώσεις φιγούρες. Άρα τακούνια και λεπτεπίλεπτα παππουτσάκια....απαγορευμένα!

2. Όταν είσαι σε τέτοιο περιβάλλον στους -10 (τη μέρα) δεν σε νοιάζει πλέον αν οι καφέ σου μπότες δεν ταιριάζουν με τα υπόλοιπα σου ρούχα!!

3. Στο κρύο πεινάς συνέχεια. Μα συνέχεια. Τρώγαμε τεράστιο πρόγευμα, μεσημεριανό, βραδυνό και διάφορα ενδιάμεσα. Φάγαμε υπέροχες ψαρόσουπες.

4. Όσοι πάτε Πράγα, ειδικά Χριστούγεννα, μην παραλείψετε να φάτε λουκάνικα από τις υπαίθριες αγορές. Μην μετρήσετε την χοληστερόλη σας. Τέλεια λουκάνικα, στο στυλ των δικών μας των χωριάτικων (όχι αυτά τα βιομηχανοποιημένα) αλλά πιο πικάντικα. Στο δίνουν σε χάρτινο δισκάκι με μια φέτα μαύρο ψωμί και μουστάρδα. Μμμμμμ!!!

5. Όσο καλά και να ντυθείς, το κρύο μπορεί να τρυπώσει. Πάγωναν μέχρι και οι κόρες των ματιών μας. Όμως προσοχή. Όσο κρύο είναι έξω άλλη τόση ζέστη είναι μέσα. Γι αυτό καλύτερα με ρούχα που βγαίνουν από πάνω παρά εσωτερικές μπλούζες και θερμαντικές. Υπολογίστε επίσης την ώρα που χρειάζεται να ντυθείτε. 10 λεπτά για όλες τις στρώσεις ρούχων (παλτό,γάντια,σκούφο,κασκόλ) και άλλα τόσα για να τα βγάλεις. Καλύτερα τα παπούτσια να είναι ένα νούμερο μεγαλύτερα για να χωρούν οι χοντρές κάλτσες και οι ενισχύσεις.

6. Οι πωλητές, τα γκαρσόνια και οι υπαλλήλοι στο ξενοδοχείο ήταν εξαιρετικά ευγενικοί και χαμογελαστοί. Σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο. Μας έκανε εντύπωση.

7. Αγοράστε οπωσδήποτε ρώσικο καπέλο, ερωτεύτηκα το δικό μου και το φορούσα συνέχεια. Βέβαια δεν θα το φορέσω ποτέ κάπου αλλού. Η αγάπη μου έλεγε ότι αν μείνω με το καπέλο στο αεροδρόμιο θα μας σταματήσουν στο τελωνείο και θα μου ζητούν βίζα. ΄

8. Το δέρμα μου, το σκατοδέρμα μου που είναι πάντα λιπαρό, στην Πράγα ήταν μονίμως απαλό, λαμπερό, τσιτωμένο και χωρίς λιπαρότητα. Και τα μαλλιά μου επίσης. Ούτε λιπαρότητα, ούτε υγρασία τα έπιανε. Αντιθέτως μόλις άνοιξε η πόρτα του αεροπλάνου στη Λάρνακα χάλασαν. Το κρύο μου πάει και μου κάνει!!!

9. Ούτε κατά διάνοια να κρυολογήσουμε. Ούτε η μύτη μου έκλεινε όπως κλείνει συνήθως. Αντιθέτως, εδώ και 5 μέρες που είμαι στην Κύπρο νιώθω ήδη μπουκωμένη. Επαναλαμβάνω, εκείνος ο καιρός μου πάει!!!

10. Όσοι θα πάτε, δείτε τα όλα! Τα παλάτια, τις πλατείες, το torture museum, το sex museum, περπατήστε στη γέφυρα του Καρόλου. Δεν χρειάζονται ούτε μετρό, ούτε λεωφορεία. Η Όπερα είναι το πιο υπέροχο κτίριο που είδα ποτέ. Και το μπαλέτο (Η λίμνη των Κύκνων) αν και κράτησε 2.5 ώρες με ενθουσίασε. Πραγματικές μπαλαρίνες, αέρινες και υπέροχες.

Ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου. Ήταν μαγικά, παραμυθένια και γεμάτα έρωτα. Εύχομαι να περάσατε κι εσείς το ίδιο όμορφα. 

Υ.Γ.1 Και τώρα πίσω στη γη. Ένας αγαπημένος φίλος μου είπε πως όταν ένας άντρας και μια γυναίκα αποφασίζουν να εξοπλίσουν ένα σπίτι, δυο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν. Ή διαλέγει η γυναίκα τα πάντα και ο άντρας δεν ανακατεύεται, ή μαλλώνουν διαλέγοντας τα μαζί. Μαντέψτε τι κάνουμε εμείς!!
(βαθιές ανάσες, τεχνικές χαλάρωσης, σταυροπόδι στο πάτωμα κάνοντας οοομμμμ)

Υ.Γ.2 Χτες το βράδυ, μετά τα φαγητά και τις διασκεδάσεις, πήγαμε στο διαμέρισμα μας για να κοιμηθούμε για πρώτη φορά εκεί. Ένα άδειο διαμέρισμα, μη κατοικήσιμο ακόμα με το μόνο έπιπλο που χρειαζόμασταν. Το κρεβάτι μας.

Υ.Γ.3 Πρώτη φορά στη ζωή μου που αλλάζει χρονιά και δεν με πιάνει μελαγχολία, δεν γεμίζουν δάκρυα τα μάτια μου και δεν λέω το σλόγκαν..."κάθε πέρσι και καλύτερα". Πρώτη φορά που ένιωσα ευτυχισμένη αυτή την εποχή.

Και τώρα οι φωτογραφίες!!