....I'M A BIG BIG GIRL IN A BIG BIG WORLD....

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Blogmaniac....guilty as charged!!

Εγώ, παρόλο που ασχολούμαι γενικά πολύ με τον υπολογιστή μου και τρελαίνομαι να διαβάζω, δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με το άθλημα που λέγεται blogging! Μέχρι που κάποιος φίλος μου πρότεινε να διαβάσω το  blog  ενός αξύριστου μπάσταρδου (unshaved bastard). Ε από το πρώτο κειμενάκι που διάβασα κυριολεκτικά πορώθηκα!! Άρχισα να  διαβάζω ένα ένα τα κείμενά του από το πιο πρόσφατο μέχρι και το πιο παλιό. Μου μιλούσε ο φίλος μου στο msn....εγώ δεν απαντούσα! Διάβαζα και διάβαζα και διάβαζα! Μετά διαπίστωσα  με αγωνία ότι τέλειωσαν τα κείμενα του αξύριστου! Φυσικά δεν σταμάτησα εκεί. Ανακάλυψα κι άλλους που προτείνω ανεπιφύλακτα....Urban Tulip, Sike, Leni, Gourounella κτλ κτλ κτλ. Από τον ένα έβρισκα τον άλλον. Αποφάσισα ότι ήθελα να διαβάζω χρονολογικά τα κείμενα τους για να καταλάβω την πορεία της ζωής τους. 'Ετσι άρχιζα από τις πιο παλιές μέχρι τις πιο νέες αναρτήσεις για να έχω λογική σειρά των γεγονότων. Όταν κάποιος γράφει τις σκέψεις και την καθημερινότητα του για 2-3 χρόνια, είναι αποτύπωση της ζωής του πλέον. ΠΟΡΩΘΗΚΑ!!! Ήθελα να μάθω από πού άρχισαν, πώς προχώρησαν, τι έκαναν, τι απέγιναν. Χώριζαν, ξανάσμιγαν με τα ταίρια τους, πήγαιναν διακοπές, άλλαζαν δουλειές, έκαναν παιδιά. Κι εγώ για έναν ολόκληρο μήνα να κοιμάμαι και να ξυπνώ με το dell-aki μου αγκαλιά και άλλη δουλειά να μην κάνω! (Κυριολεκτικά ήμουν σπίτι μέρα νύχτα και διάβαζα). Άλλοι με συγκίνησαν, άλλοι με έκαναν να γελάσω, να αναπολήσω....όμως κυρίως ταυτίστηκα με πολλούς! Πάνω κάτω όλοι τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουμε...

Βάζω στοίχημα ότι αν μπορούσαμε να μετρήσουμε ποιος διάβασε τις περισσότερες αναρτήσεις σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα θα έπαιρνα το πρώτο βραβείο!!

Και τώρα, να που έφτιαξα και το δικό μου....online diary! Αυτό είναι για μένα...Στην αρχή σκεφτόμουν ότι θα πορωθώ με το δικό μου, θα γράφω συνέχεια. Μετά σκέφτομουν ότι θα λέω τόσο προσωπικά πράγματα που ίσως εκτεθώ στο τέλος. Μετά σκέφτηκα ότι δεν θα πω σε κανέναν ποια είμαι και δεν θα πω στους φίλους μου τίποτα γι αυτό το...πράγμα. Τελικά, μετά από όλες αυτές τις σκέψεις...το έκανα και να 'μαι κι εγώ!

Τι θα γίνει....ποιος ξέρει; Εύχομαι αυτό να μου φέρει τύχη γιατί έκανα νέα αρχή στην ζωή μου (με ανάγκασαν να την κάνω---δεν το επέλεξα εγώ). Θέλω να πω τόσα πολλά....

Υ.Γ. Κανονικά αυτό θα έπρεπε να είναι η πρώτη ανάρτηση (κάτι σαν εισαγωγικό/επεξηγηματικό/πρόλογος βιβλίου μου φαίνεται) αλλά ας γίνονται όλα....όπως μου έρθουν!!

2 σχόλια:

  1. Αυτό ακριβώς που έκανες κάνω κι εγώ τώρα με το δικό σου μπλογκ(δεν ξέρω αν έπρεπε να στο πω,μετά από ένα χρόνο μπορεί να βλέπεις αλλιώς το θέμα και να φρικάρεις που το πήρα απ'την αρχή!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δέσποινα,
    Δεν το βλέπω διαφορετικά, ό,τι έζησα έζησα. Αυτό το μπλογκ είναι η ζωντανή μου ιστορία και η εξέλιξή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή