Τελευταία ακούω μια πολύ ωραία διαφήμιση.
Είναι από την Αρχή κατά της διάκρισης και του ρατσισμού και το μήνυμα λέει ότι οι διαφόρες μας κάνουν την διαφορά.
Είναι ραδιοφωνική διαφήμιση, είδα και αρκετές τηλεοπτικές αλλά αυτή μου άρεσε πολύ περισσότερο.
Μια ομάδα ανθρώπων να γελά και να ακούγονται διαφορετικά γέλια. Και να λέει ο εκφωνητής: "Ξεχωρίσατε ποιος είναι ο νέος, ο γέρος, ο μαύρος, ο άσπρος, ο Κύπριος, ο Άγγλος? Όχι, επειδή η χαρά δεν κάνει διακρίσεις! Εσύ ποιος είσαι και κάνεις διακρίσεις?"
Πολύ μου άρεσε.
Προσπαθώ στην ζωή μου να μην κάνω διακρίσεις, να τους βλέπω όλους με τα ίδια μάτια.
Γι αυτό μου αρέσουν οι αντισυμβατικές φιλίες. "Ελκύομαι" από άτομα μεγαλύτερα, κάνω εύκολη παρέα και με ξένους, μου αρέσουν τα "λίγο τρελλά" άτομα, δεν με ενοχλούν οι ομοφυλόφυλοι (το αντίθετο μάλιστα, με ιντριγκάρει τέτοια σχέση) και γενικά μπορώ να έρθω κοντά με κάθε άτομο που είναι ανοικτό. Μου αρέσουν τέτοιες "σχέσεις" γιατί με κάνουν να νιώθω ότι μαθαίνω κάτι από αυτά τα διαφορετικά άτομα. Κερδίζω γνώση, δημιουργώ ιδιαίτερους δεσμούς που με βοηθούν να αναπτυχθώ σαν άνθρωπος. Κερδίζω και από τους "ομοίους" μου, κερδίζω και από τους διαφορετικούς!!
Αυτά τα λέω και τα υποστηρίζω πολύ αν και δεν έχω πολλές τέτοιες φιλίες τώρα τελευταία.
Όμως τώρα που ξαναδιαβάζω την πιο πάνω παράγραφο...
Από την στιγμή που στο μυαλό μου, το ανοικτό μυαλό μου, κάνω διαχωρισμό αυτών των ανθρώπων, τους ομαδοποιώ και τους χαρακτηρίζω, δεν είναι σαν να και ήδη κάνω την διάκριση? Μπορεί να είμαι ανοικτή και να κάνω εύκολα παρέα, να συνδέομαι, να εμπιστεύομαι τον κόσμο σχετικά εύκολα....αλλά το γεγονός ότι τους αντιμετωπίζω σαν "διαφορετικούς" δεν αλλάζει. Αποδέχομαι την διαφορετικότητα αλλά την εντοπίζω και την έχω στο μυαλό μου. "Είναι διαφορετικός αλλά δεν πειράζει".
Και το άλλο. Μήπως το κάνω μόνο για μένα? Είπα πιο πάνω ότι μου αρέσουν αυτές οι σχέσεις επειδή κερδίζω πράγματα. Αυτό δεν είναι καθαρός εγωισμός? Δηλαδή αν κάνω παρέα με κάποιον ομοφυλόφυλο είναι για να μάθω πώς σκέφτονται για να ικανοποιηθεί η περιέργεια μου (?). Ρωτώ τον εαυτό μου.
Άτε τωρά νιώθω άσχημα για μένα.
Υ.Γ. Αυτό είναι παράδειγμα το πώς ένα μαζοχιστικό, υπερ-αναλυτικό μυαλό μπορεί να πάρει μια ευχάριστη σκέψη που το έκανε να νιώσει καλά και να την μετατρέψει σε απαισιόδοξη, άσχημη σκέψη.
Σας χαμογελώ για να μην νομίσει κανένας ότι έχω τίποτε άλλο και δεν είμαι καλά!! Απλώς....αθκιασερή! :)))
twisted thoughts :)
ΑπάντησηΔιαγραφήμην το γυρίζεις. πολύ ωραία η διαφήμιση
όλοι παίρνουν κάτι από τις σχέσεις. δε σημαίνει ότι είναι κακό αυτό. το ότι θες να μάθεις
Σπουδάζεις ή σπούδασες νομική; Πρώτη φορά μπαίνω στο blog σου (νομίζω), αλλά τούτο ήταν το πρώτο που εσκέφτηκα μετά την υπεραναλυτική ανάρτηση που είδε όλες τες πιθανές απόψεις και τα επιχειρήματα! :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣκέφτομαι ότι οι διακρίσεις είναι αναπόφευκτες στη ζωή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑκόμη και το γεγονός ότι ανάμεσα σε 10 άτομα επιλέγω να κάνω παρέα με 4 επειδή ταιριάζουμε περισσότερο στα γούστα, αποτελεί μία διάκριση. Αλλά ποιός είμαι εγώ για να κάνω διακρίσεις;
Πιστεύω ότι αυτοί που αισθάνονται αδικημένοι είναι απλά άτυχοι. Ας δυναμώσουν ψυχικά και ας επιβιώσουν όπως μπορούν.
Εννοείται πως σ' αυτές τις απόψεις δεν συμπεριλαμβάνω διακρίσεις που γίνονται εις βάρος αναπήρων και αναξιοπαθούντων. Όλοι οι άλλοι, ας κάνουν καλό κουράγιο...
Ρίτσα μου κι εγώ προς αυτή την μεριά γέρνω κυρίως, απλώς δεν μου είναι εντελως ξεκάθαρο.
ΑπάντησηΔιαγραφήFaleas
Καλωσόρισες στον μικρόκοσμο μου!
Όχι, καμία σχέση δεν έχω με την νομική, την διπλωματία περισσότερο μπορώ να την χρησιμοποιήσω απ ότι μου λένε ορισμένοι!
Chris,
Κατά βάθος συμφωνώ με αυτά που λες αλλά με κάνει να νιώθω λίγο άσχημα κάποτε.
Μα δεν μπορείς να μην κάνεις διακρίσεις. από τη στιγμή που δεν είμαστε ίδιοι, άνθρωποι είμαστε όχι ένα κουτί από twix, αναγκαστικά ομαδοποιείς, ξεχωρίζεις κάποιους, κολλάς με μερικούς και άλλους δεν τους πας. και να μην θέλεις να κάνεις διακρίσεις δεν μπορείς γιατί έτσι λειτουργεί ο εγκέφαλος στην προσπάθειά του να κατανοήσει τον κόσμο.
ΑπάντησηΔιαγραφήτο θέμα είναι τι κάνεις με αυτές τις διακρίσεις. αν τις δέχεσαι απλά ως ένα τρόπος κατανόησης του κόσμου ή αν τις χρησιμοποιείς επιλεκτικά και κτίζεις πάνω τους θεωρίες ανωτερότητας ή κατωτερότητας.
επομένως μην αισθάνεσαι άσχημα. απλά κοίτα όλους με ανοικτή διάθεση, έστω και αν ανήκουν σε κατηγορίες.
νομίζω με κάλυψε η μάνα. μην νιώθεις άσχημα. νομίζω δεν είναι διακρίσεις. απλά κατηγοριοποιήσεις. και τα φρούτα τα βάζουμε σε κατηγορίες, άλλα είναι γλυκά, άλλα ξινά, άλλα μας αρέσουν και άλλα όχι. εκ των πραγμάτων είναι διαφορετικά. αυτό δεν είναι διάκριση. discrimination versus differentiation. Νναι, αυτό είναι. μα τι ωραία που τα λέω, θεκκιου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜάνα με την σοφία σου :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΌντως, δεν είναι ότι θεωρώ κανέναν κατώτερο και τον εαυτό μου ανώτερο...απλώς τα κίνητρα μου σκέφτηκα λίγο.
Επίσης...θέλω twix!! (εν μέσω δίαιτας)
She....
Χαχαχαχα όντως ωραία τα λες!!
"Εσύ ποιος είσαι και κάνεις διακρίσεις?"..Σώστό. Στο δικό μου πάντως σαλεμένο μυαλό είναι διαφοροποιημένη η κατηγοριοποίηση από την διάκριση...Το να ανήκεις σε μια "κατηγορία" ανθρώπου δε σε κάνει όμοιο με αυτούς. Οσό διαφορετικές είναι οι σκέψεις που κάνεις κάθε 5 δευτερόλεπτα τοσο διαφέρουμε κ εμείς μεταξύ μας. Όλοι βρεθήκαμε κάποτε θύματα διακρισείς. Ανοιχτό μυαλό κ μαθαίνουμε τόσα πολλα απ τους ανθρωπους.
ΑπάντησηΔιαγραφήSimfwnw apolita me to P.S. sou. Η πολλή ανάλυση φέρνει την παράλυση as I often say :P
ΑπάντησηΔιαγραφήStink,
ΑπάντησηΔιαγραφή"Οσό διαφορετικές είναι οι σκέψεις που κάνεις κάθε 5 δευτερόλεπτα"
Αυτό ξαναπέστο! :)
Marl3n,
Χαχαχαχαχαχα εσιώπησα τωρά!!
εξαρτάται πως το ερμηνεύεις..πχ εγώ κάνω χίλιες σκέψεις περνούν-φεύγουν αμετρητες μικρές σκέψεις..εάν είσαι από τα άτομα που κολλάνε σε μια μόνο σκέψη τότε θα ερμήνευσες αλλιώς αυτό που έγραψα.
ΑπάντησηΔιαγραφήStink,
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι εγώ έτσι το κατάλαβα, επειδή κι εγώ κάνω αμέτρητες μικρές σκέψεις που έρχονται και φεύγουν στο δευτερόλεπτο. Εξάλλου και το θέμα του κειμένου αυτό ήταν. Διαφορετικές σκέψεις την ίδια στιγμή.
Προς Προκαλουμένους (β΄)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤου Γ. Σέρτη
Φωτογραφία
ΛΟΙΠΟΝ,απεκεί που μείναμε χτες, αφού το ερώτημα υποβάλλεται σε όλους τους τόνους του επιδοτημένου- αντιρατσισμού:
– Ποιος είσαι εσύ που κάνεις διακρίσεις;
Καλείσαι να... αυτοπροσδιοριστείς:
– Ποιος είσαι...;
Μια ματιά γύρω σου:
– Είσαι εκείνος που δεν... πρέπει να βλέπειτην δοκόν εις τον οφθαλμόν του, αφού...
Όπου και αν σταθείς, θα δεις απέναντί σου εκείνη τη χυδαία πρόκληση στον σκλαβωμένο Πενταδάχτυλο: «Τι ευτυχία να είσαι Τούρκος», αλλά μην πεις λέξη διαμαρτυρίας, γιατί καραδοκούν όλοι οι... αντιρατσιστές για να σε... διαπομπεύσουν:
– Σαν δεν ντρέπεσαι! Ρατσιστή, σοβινιστή, εθνικιστή!
Όποιον δρόμο και αν πάρεις θα συναντήσεις ένα οδόφραγμα:
«Αλτ, προς τουρκοκρατούμενη περιοχή», δυο βήματα πιο εκεί είναι το σπίτι σου, αλλά μην τολμήσεις να διεκδικήσεις τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματά σου, γιατί θα αντιμετωπίσεις την οργή των ...
ειρηνιστών με τα μπαλόνια:
– Τι λες, βρε μαξιμαλιστή; Είναι τα δικαιώματά σου τόσα όσα τωνπαλλόμενωνεποίκων;
Όποια συζήτηση και αν ανοίξεις, την ίδια επωδό τελικά θ’ ακούσεις:
– Δηλαδή, αμφισβητείς την ...καθολική γραμμή του «αγώνα» μας για Διζωνική κ.λπ.;
Έτσι, στο:
– Ποιος είσαι εσύ που κάνεις διακρίσεις;
απλώς μπορείς ν’ απαντήσεις: – Είμαι αυτός που παρακολουθώ -και υπομονετικά αντέχω- ν’ ακούω από τους επιδοτημένους αρχιρατσιστές...αντιρατσιστικά συνθήματα, είμαι αυτός που ανέχομαι τη διαστροφή κάθε έννοιας από τους διατεταγμένους διαστροφείς, είμαι -τέλοςαυτός που με ρωτούν«ποιος είσαι;» αυτοί που δεν ξέρουν «ποιοι-πρέπει- ναείναι»!